usługi ochrona środowiska
SOZOS
Biuro Realizacji Ochrony Środowiska
Home » Gospodarowanie odpadami

Kategoria: Gospodarowanie odpadami

Kategorie
BDO Ewidencja odpadów Gospodarowanie odpadami

Zbieranie złomu – zezwolenie na zbieranie odpadów

Zbieranie złomu - zezwolenie na zbieranie odpadów
Zbieranie złomu - zezwolenie na zbieranie odpadów

Kiedy wymagane jest zezwolenie na zbieranie odpadów (złomu)?

Co do zasady prowadzenie działalności polegającej na zbieraniu odpadów – w tym gromadzeniu, wstępnym sortowaniu oraz tymczasowym magazynowaniu – wymaga zezwolenia na zbieranie odpadów wydawanego w drodze decyzji administracyjnej (art. 42 ustawy o odpadach).

Zbieranie złomu (odpadów metali) mieści się w tych czynnościach i podlega obowiązkowi uzyskania zezwolenia.

Kto wydaje zezwolenie?

  • Starosta – w większości standardowych przypadków.
  • Marszałek województwa – m.in. gdy przedsięwzięcie kwalifikuje się jako mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko albo gdy maksymalna łączna masa wszystkich rodzajów odpadów magazynowanych w okresie roku przekracza 3000 Mg.
  • Regionalny dyrektor ochrony środowiska (RDOŚ) – na terenach zamkniętych.

Więcej o naszej pomocy znajdziesz w ofercie: Zezwolenie odpadowe – zbieranie i przetwarzanie odpadów

Decyzja środowiskowa – kiedy trzeba ją mieć?

Przed złożeniem wniosku o zezwolenie należy sprawdzić, czy planowana działalność wymaga decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (DUŚ).

W przypadku zbierania złomu, uzyskanie decyzji środowiskowej jest wymagane.

Utworzenie punktu do zbierania, w tym przeładunku złomu, z wyłączeniem punktów selektywnego zbierania odpadów komunalnych (tzw. PSZOK), stanowi przedsięwzięcie mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Decyzję środowiskową należy uzyskać przed złożeniem wniosku o uzyskanie zezwolenia na zbieranie odpadów.

Jeśli potrzebujesz wsparcia, sprawdź: Decyzja środowiskowa – oferta SOZOS

Co powinien zawierać wniosek?

Zakres wniosku precyzuje art. 42 ustawy o odpadach. Najważniejsze elementy:

  • Wykaz rodzajów odpadów przewidzianych do zbierania (kody).
  • Miejsce zbierania i warunki magazynowania (maksymalne ilości „w tym samym czasie” oraz „w okresie roku”, pojemności miejsc magazynowania).
  • Opis metod zbierania, zaplecza technicznego i organizacji (kadra, urządzenia).
  • Okres prowadzenia działalności, monitoring i kontrola.
  • Czynności na zakończenie działalności.
  • Proponowana forma i wysokość zabezpieczenia roszczeń (art. 48a).

Pełną, przystępną listę wymagań znajdziesz we wpisie: Wszystko, co musisz wiedzieć o zezwoleniu na zbieranie odpadów

Jakie dokumenty dołączyć do wniosku?

Zgodnie z przepisami i praktyką organów, do wniosku zazwyczaj dołącza się:

  • Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach (DUŚ) – jeśli jest wymagana.
  • Operat przeciwpożarowy oraz postanowienie uzgadniające (z wyjątkami dla odpadów niepalnych).
  • Tytuł prawny do nieruchomości.
  • Zaświadczenia i oświadczenia z art. 42 ustawy o odpadach (m.in. o niekaralności, braku cofnięcia decyzji, braku kar administracyjnych).

Wymagania magazynowe

Miejsca i sposób magazynowania muszą spełniać szczegółowe wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Klimatu z 11.09.2020 r. (m.in. oznakowanie, zabezpieczenia, warunki ppoż., ewidencja). Ujęcie tych wymogów we wniosku ułatwia pozytywne rozstrzygnięcie.

BDO – wpis, ewidencja, sprawozdawczość

Podmiot zbierający odpady musi być wpisany do BDO i prowadzić ewidencję oraz sprawozdania.

Pomagamy w rejestracji, konfiguracji ewidencji (KPO) i sprawozdawczości.

Zobacz: BDO – pomoc i obsługa

Opłata skarbowa

Za wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów pobierana jest opłata skarbowa – w praktyce 616 zł (uiszczana na konto gminy/miasta właściwego dla organu).

Kiedy zezwolenie nie jest wymagane?

Zwolnienia przewidziane są w ustawie o odpadach (np. wykorzystywanie odpadów na potrzeby własne przez osoby niebędące przedsiębiorcami) oraz w sytuacjach, gdy działalność jest objęta pozwoleniem zintegrowanym w odpowiednim zakresie. W praktyce skup złomu zwykle wymaga zezwolenia.

Jak przebiega proces – krok po kroku (checklista)

  1. Weryfikacja kwalifikacji przedsięwzięcia i – w razie potrzeby – uzyskanie DUŚ.
  2. Przygotowanie operatu ppoż. i uzgodnień (o ile dotyczy).
  3. Złożenie wniosku o zezwolenie na zbieranie odpadów do właściwego organu wraz z wymaganymi załącznikami.
  4. Spełnienie wymagań magazynowych zgodnie z rozporządzeniem z 11.09.2020 r. i przygotowanie do kontroli.
  5. Prowadzenie ewidencji i sprawozdawczości w BDO.

Najczęstsze pytania (FAQ)

Jak długo czeka się na decyzję?

Termin zależy od organu i kompletności dokumentów. Najwięcej czasu zajmuje zwykle DUŚ, operat ppoż., uzgodnienia i ewentualne uzupełnienia wniosku.

Czy sam wpis do BDO wystarczy do legalnego skupu złomu?

Nie. BDO to rejestr i narzędzie ewidencyjne. Zezwolenie na zbieranie odpadów jest odrębną decyzją.

Na jak długo wydaje się zezwolenie?

Co do zasady na czas oznaczony (do 10 lat) – to najczęstsza praktyka dla decyzji odpadowych.

Jak możemy pomóc?

Kompleksowo przygotujemy wniosek o zezwolenie na zbieranie złomu, wraz z DUŚ, operatem ppoż. i kompletami załączników. Zorganizujemy BDO (wpis, ewidencję, sprawozdania).

Skontaktuj się z nami: SOZOS – Zezwolenia odpadowe | Decyzja środowiskowa | BDO – pomoc i obsługa

Jeżeli potrzebujesz pomocy w uzyskaniu zezwolenia, skontaktuj się z nami.

KONTAKT NASZA OFERTA
Kategorie
BDO Ewidencja odpadów Gospodarowanie odpadami

BDO w zakładzie produkcyjnym — rejestracja, ewidencja, KPO

BDO; zakład; BDO w zakładzie
BDO; zakład; BDO w zakładzie

BDO w zakładzie produkcyjnym

W ramach niniejszego wpisu staramy się w przystępny, opisowy sposób wyjaśnić obowiązki zakładu produkcyjnego w systemie BDO: od rejestracji (art. 50–51 ustawy o odpadach), przez ewidencję (art. 66) i karty przekazania odpadów – KPO (art. 67), aż po pozwolenie na wytwarzanie odpadów (art. 180a Prawa ochrony środowiska) oraz obowiązki wprowadzającego produkty w opakowaniach.

Po co jest BDO i kogo dotyczy ?

BDO (Baza danych o produktach i opakowaniach oraz o gospodarce odpadami) służy identyfikacji podmiotów i śledzeniu strumieni odpadów.

Zgodnie z art. 50 ustawy o odpadach do rejestru wpisują się na wniosek m.in. wprowadzający produkty w opakowaniach, prowadzący odzysk/recykling oraz inne podmioty wskazane w przepisie. Z kolei art. 51 przewiduje przypadki wpisu z urzędu.

Obowiązek ciąży na przedsiębiorcy wykonującym działalność wymienioną w przepisach — nie na wielkości firmy. Rejestr prowadzi marszałek województwa, a numer BDO jest niezbędny, by legalnie prowadzić czynności objęte ustawą.

Rejestracja w BDO — co zgłaszasz i dlaczego?

Numer BDO jest wymagany, ponieważ art. 50 uzależnia legalność określonych rodzajów działalności od wpisu do rejestru. We wniosku wskazujesz role (np. wytwórca odpadów, wprowadzający produkty w opakowaniach), odpowiednie działy rejestrowe oraz dane zakładu.

Potrzebujesz wsparcia przy rejestracji? Przejmiemy formalności

Ewidencja odpadów (art. 66 ustawy o odpadach) — co, jak i przez kogo?

Art. 66 nakłada na posiadacza odpadów obowiązek prowadzenia ewidencji ilościowej i jakościowej. W praktyce w zakładzie produkcyjnym posiadaczem jest wytwórca odpadu do momentu jego przekazania uprawnionemu podmiotowi. Ewidencję prowadzi się elektronicznie w BDO, z wykorzystaniem kart przekazania odpadów (KPO) oraz na kartach ewidencji odpadów (KEO).

Dobre praktyki:

  • Identyfikacja punktów powstawania odpadów i właściwy dobór kodów odpadów.
  • Ważenie i raportowanie mas — zapewnienie ciągłości danych.
  • Upoważnienia i szkolenia dla osób odpowiedzialnych za KEO/KPO.

Karta przekazania odpadów (KPO) — obowiązki z art. 67

Art. 67 reguluje dokumenty ewidencji. KPO wystawia przekazujący odpad przy każdej dostawie do odbiorcy. W KPO potwierdza się m.in. kod, masę, dane odbiorcy i transportującego. Po zakończeniu transportu i przyjęciu odpadu następują potwierdzenia w systemie.

  • Przekazujący: sporządza KPO i odpowiada za zgodność danych.
  • Transportujący: potwierdza dane o przewozie.
  • Odbiorca: potwierdza przyjęcie i dalsze zagospodarowanie zgodnie z decyzją.

Pozwolenie na wytwarzanie odpadów — art. 180a Prawa ochrony środowiska

Gdy wytwarzasz odpady w związku z eksploatacją instalacji i przekraczasz progi: ponad 1 Mg/rok odpadów niebezpiecznych lub ponad 5000 Mg/rok odpadów innych niż niebezpieczne, wymagane jest pozwolenie na wytwarzanie odpadów (art. 180a POŚ). Organem właściwym jest co do zasady marszałek województwa.

Chcesz policzyć progi i przygotować wniosek? Pomagamy w uzyskiwaniu pozwoleń

Wprowadzanie produktów w opakowaniach i opłata produktowa

Wprowadzający produkty w opakowaniach (tj. producent lub importer) ma obowiązki rejestrowe i sprawozdawcze w BDO oraz musi osiągać wymagane poziomy odzysku i recyklingu. Jeśli poziomy nie zostaną osiągnięte, uiszcza się opłatę produktową (zwyczajowo rozliczaną do 15 marca za rok poprzedni). 

Zredukuj ryzyko wysokiej opłaty — audyt opakowaniowy i współpraca z organizacją odzysku

Role i odpowiedzialności w praktyce

  • Wytwórca/posiadacz odpadów: ewidencja (art. 66), KPO (art. 67), wpis do BDO (art. 50–51).
  • Prowadzący instalację: ocena progów i pozwolenie na wytwarzanie odpadów (art. 180a POŚ).
  • Transportujący: potwierdzenia transportu w KPO.
  • Odbiorca: przyjęcie i legalne zagospodarowanie odpadu.
  • Wprowadzający produkty w opakowaniach: poziomy odzysku/recyklingu lub opłata produktowa.

Co jest instalacją? — definicja z Prawa ochrony środowiska

Prawo ochrony środowiska definiuje instalację jako m.in. stacjonarne urządzenie techniczne, a także zespół stacjonarnych urządzeń technicznych powiązanych technologicznie, do których dysponuje ten sam podmiot i które znajdują się na terenie jednego zakładu, oraz budowle niebędące urządzeniami technicznymi. W praktyce będzie to np. linia produkcyjna, kotłownia, lakiernia, silosy, reaktory — o ile tworzą funkcjonalną całość lub też samodzielnie.

Definicja jest kluczowa przy ustalaniu, czy odpady są wytwarzane „w związku z eksploatacją instalacji” i czy powstaje obowiązek uzyskania pozwolenia (art. 180a POŚ).

Ryzyka i jak je neutralizować

  1. Błędny zakres ról i działów w rejestrze BDO — wykonaj audyt obowiązków i uzupełnij wpis.
  2. Ewidencja nieodzwierciedlająca stanu faktycznego — uporządkuj kody, ważenie i obieg dokumentów.
  3. Nieprawidłowe lub spóźnione KPO — wdróż checklisty operacyjne i kontrolę jakości danych.
  4. Przekroczone progi bez pozwolenia — policz strumienie odpadowe „instalacyjne” i złóż wniosek.
  5. Braki w rozliczeniach opakowaniowych — zapewnij poziomy odzysku lub rozlicz opłatę produktową.

Co zrobić od ręki w typowym zakładzie?

  • Zweryfikować role z art. 50–51 i kompletność wpisu BDO.
  • Ustawić ewidencję (art. 66) i obieg KPO (art. 67) — odpowiedzialne osoby, upoważnienia, harmonogramy.
  • Policzyć roczne ilości odpadów z eksploatacji instalacji i ocenić wymóg pozwolenia (art. 180a POŚ).
  • Zweryfikować status wprowadzającego produkty w opakowaniach — poziomy odzysku/recyklingu lub opłata produktowa.

FAQ — najczęstsze pytania

1. Czy mój zakład musi być w BDO?

Jeżeli wykonujesz działalność wymienioną w art. 50 ustawy o odpadach (np. wprowadzanie produktów w opakowaniach, prowadzenie odzysku/recyklingu) — tak. W wybranych przypadkach wpis następuje z urzędu (art. 51).

2. Czy wielkość firmy ma znaczenie dla wpisu do BDO?

Nie. Decyduje rodzaj działalności, nie skala. Obowiązek wynika z art. 50–51 ustawy o odpadach.

3. Kto odpowiada za ewidencję odpadów w zakładzie?

Posiadacz odpadów (co do zasady wytwórca) — art. 66 ustawy o odpadach. Można upoważnić pracownika, ale odpowiedzialność organizacyjna pozostaje po stronie przedsiębiorcy.

4. Kiedy wystawiam KPO?

Zawsze przy przekazaniu odpadu innemu podmiotowi.

5. Czy muszę mieć pozwolenie na wytwarzanie odpadów?

Tak, jeśli w związku z eksploatacją instalacji przekraczasz progi: > 1 Mg/rok odpadów niebezpiecznych lub > 5000 Mg/rok pozostałych (art. 180a POŚ).

6. Co to jest instalacja w rozumieniu POŚ?

To stacjonarne urządzenie techniczne lub zespół takich urządzeń połączonych technologicznie na terenie jednego zakładu, a także pewne budowle — zgodnie z definicją w Prawie ochrony środowiska.

7. Czy mikroprzedsiębiorca musi prowadzić ewidencję?

Jeśli wytwarza odpady podlegające ewidencji — tak (art. 66). Ustawa nie zwalnia z uwagi na wielkość przedsiębiorcy. Ustawodawca przewidział jednak zwolnienie dla kilku kodów odpadów przy założeniu wytworzenia ich w ilości nieprzekraczającej określonych progów. 

8. Kto odpowiada za transport odpadu?

Transportujący potwierdza operacje w KPO, ale przekazujący musi zweryfikować uprawnienia przewoźnika i odbiorcy.

9. Co, jeśli nie osiągnę poziomów recyklingu dla opakowań?

Wprowadzający ponosi opłatę produktową.

10. Czy mogę zlecić obowiązki opakowaniowe organizacji odzysku?

Tak, ale nadal odpowiadasz za zapewnienie realizacji obowiązków na mocy umowy i sprawozdawczości w BDO.

11. Jak udokumentować rozbieżności mas w KPO?

Należy wykonać korektę KPO w BDO i zachować uzasadnienie (np. udokumentowane różnice wagowe).

12. Jak często aktualizować wpis w BDO?

Na bieżąco — każda zmiana profilu działalności lub danych powinna być odzwierciedlona we wpisie.

Potrzebujesz wsparcia BDO ?

Przeprowadzimy audyt twojego zakładu, poukładamy KEO i KPO, przygotujemy wniosek o pozwolenie na wytwarzanie odpadów oraz rozliczenia opakowaniowe.

Jeżeli potrzebujesz pomocy w bieżącej pracy zakładu, skontaktuj się z nami.

KONTAKT NASZA OFERTA
Kategorie
Gospodarowanie odpadami Przetwarzanie odpadów

Kiedy odpad staje się produktem – utrata statusu odpadu

Utrata statusu odpadu; przetwarzanie odpadów; odpady
Utrata statusu odpadu; przetwarzanie odpadów; odpady

Kiedy odpad staje się produktem – utrata statusu odpadu

Gdy po odpowiednim przetwarzaniu powstaje materiał o parametrach produktu, mamy do czynienia z utratą statusu odpadu. Od tego momentu stosujesz zasady właściwe dla produktów, a nie reżim odpadowy.

Jeśli szukasz wsparcia w ułożeniu procesu od strony prawnej i technicznej, sprawdź nasze usługi – doradztwo środowiskowe oraz artykuły na blogu Sozos.

Czym różni się odpad od produktu w praktyce

  • Odpady: BDO, zasady magazynowania/transportu odpadów, decyzje administracyjne.

  • Produkt: zwykła sprzedaż rynkowa, ale pełna odpowiedzialność za parametry i zgodność z przepisami produktowymi.

Kiedy warto dążyć do „wyjścia” z reżimu odpadów

Gdy wytwarzasz stabilny jakościowo materiał, na który jest realny popyt. Zwykle oznacza to niższe koszty obsługi odpadowej i dostęp do szerszego rynku.

Ustawa o odpadach – gdzie zaczyna się „koniec odpadu”

Art. 14 ustawy o odpadach działa dopiero po odzysku (w tym recyklingu): najpierw prowadzimy proces R (np. R3, R4, R5), a dopiero potem sprawdzamy, czy powstały materiał spełnia warunki utraty statusu odpadu. Jeżeli spełnia — przestaje być odpadem; jeśli nie — pozostaje odpadem.

Cztery filary art. 14: test, który trzeba zdać „łącznie”

1) Konkretny cel użycia

Materiał musi mieć z góry określone zastosowanie (np. produkt o zdefiniowanej specyfikacji).

2) Rynek lub popyt

Niezbędne są wiarygodne dowody rynkowe (umowy, zapytania, cenniki).

3) Wymagania techniczne i zgodność z prawem

Spełnienie norm i przepisów produktowych/chemicznych (np. REACH/CLP) właściwych dla planowanego użycia.

4) Brak negatywnego wpływu

Użycie nie może pogarszać stanu środowiska ani zagrażać zdrowiu.
Skutek następuje z mocy prawa (ex lege) w chwili spełnienia przesłanek, a do pierwszego użycia lub wprowadzenia do obrotu materiał wciąż musi utrzymywać zgodność; jeśli warunki przestaną być spełniane — staje się odpadem.

Kryteria szczegółowe utraty statusu odpadu

Jeśli dla danego strumienia istnieją kryteria określone w przepisach prawa Unii Europejskie (UE) lub rozporządzenie krajowe wydane w oparciu art. 14 ust. 1a ustawy odpadach, stosujemy je bezpośrednio (np. w zakresie destruktu asfaltowego). Zakres takiego rozporządzenia obejmuje m.in. rodzaje odpadów, dopuszczalne techniki, kryteria jakości, wymagania systemowe i oświadczenia o zgodności.


W orzeczeniu TSUE z 28.03.2019 r. (C-60/18) dopuszczono, aby państwo uzależniało utratę statusu odpadu od aktu ogólnego (gdy brak unijnych kryteriów) i wskazano, że posiadacz nie ma roszczenia o indywidualne „stwierdzenie EoW”.
Komentarz omawia też spór o „dwutorowość”: część autorów widzi dwa równoległe tryby (spełnienie warunków ogólnych albo wymagań UE), inni podkreślają pierwszeństwo rozporządzeń unijnych dla złomu, stłuczki szklanej i złomu miedzi. W praktyce to dodatkowy argument za precyzyjną dokumentacją i jasnym mapowaniem kryteriów na proces.

Jeżeli szczegółowe kryteria nie zostały określone w ww. przepisach prawa Unii Europejskie (UE) lub rozporządzeniach krajowych z art. 14 ust. 1a ustawy odpadach, szczegółowe kryteria utraty statutu odpadu określa się w zezwoleniu na przetwarzanie odpadów.

Przetwarzanie odpadów: jak „doprowadzić” do utraty statusu

Przetwarzanie odpadów (odzysk/unieszkodliwianie) trwa do chwili utraty statusu — do tego momentu działasz w reżimie odpadowym (ewidencja, warunki instalacyjne, magazynowanie/transport). Kluczem jest zaprojektowanie procesu tak, by wynik spełniał test art. 14 i ewentualne kryteria szczegółowe; rolą dokumentacji jest wykazanie jakości, zgodności produktowej oraz popytu.

Jeśli chcesz ułożyć procedury , sprawdź doradztwo środowiskowe Sozos i publikacje na naszym blogu.

Zezwolenie na przetwarzanie odpadów: do kiedy i po co

Dopóki materiał nie utraci statusu odpadu, wszystkie operacje są przetwarzaniem odpadów i co do zasady wymagają zezwolenia na przetwarzanie odpadów (często łącznie ze zbieraniem). W komentarzu akcentuje się, że przy braku unijnych/krajowych kryteriów szczegółowych zakres zezwolenia i parametry jakościowe procesu mają krytyczne znaczenie dla bezpiecznego wykazania utraty statusu. Po spełnieniu warunków — dopiero wtedy pierwsze użycie/wprowadzenie do obrotu jako produkt.

Potrzebujesz wsparcia przy decyzji lub jej zmianie? Skontaktuj się z nami.

Plan działania krok po kroku

Krok 1. Zaplanuj końcowy produkt i jego zastosowanie

Nazwij produkt, określ parametry i normy, których dotyczy. To Twoja mapa dla procesu, badań i dokumentów.

Krok 2. Zaplanuj przetwarzanie odpadów

Dobierz operacje (sortowanie, mycie, suszenie, kruszenie, granulacja) i ustaw punkty kontroli jakości. Przetwarzanie odpadów trwa do chwili spełnienia wszystkich warunków — wtedy następuje utrata statusu odpadu.

Krok 3. Rozpoznaj popyt: umowy, zapytania, cenniki

Zbierz namacalne dowody, że materiał znajdzie nabywcę. 

Krok 4. Wykonaj badania i potwierdź parametry

Użyj metod zgodnych z docelowymi normami. Zrób serię pilotażową i potwierdź jakość plus bezpieczeństwo środowiskowe.

Krok 5. Przygotuj dokumenty niezbędne dla produktu

Karta techniczna (parametry i tolerancje), deklaracja zgodności/oświadczenie producenta (jeśli właściwe), etykieta (nazwa, partia, kontakt), prosta instrukcja stosowania.

Krok 6. Przejdź z reżimu odpadów do reżimu produktowego

Jeśli materiał spełnia cztery warunki i masz kompletną dokumentację — następuje utrata statusu odpadu i możesz sprzedawać materiał jak produkt. W razie pytań — napisz do nas.

Przykłady zastosowań procedury utraty statusu odpadu

Kruszywa z gruzu budowlanego

Selekcja → kruszenie → odsiew → badania (np. uziarnienie, mrozoodporność) → deklaracja właściwości użytkowych i etykieta → sprzedaż do podbudów drogowych. Popyt: firmy drogowe, wykonawcy robót ziemnych. Więcej praktycznych wskazówek: blog Sozos.

Złom stali i aluminium

Sortowanie → oczyszczanie → klasyfikacja jakości → potwierdzony odbiorca (huta/odlewnia) → dokumenty jakości. Popyt stabilny; jakość i czystość mają kluczowe znaczenie.

Granulat tworzyw sztucznych

Mycie → suszenie → granulacja → badania (MFI, gęstość, zanieczyszczenia) → karta techniczna i deklaracja zgodności → sprzedaż do profili i folii technicznej (zwykle bez kontaktu z żywnością).

FAQ — najczęstsze pytania

Czy potrzebuję „decyzji” potwierdzającej, że mam już produkt?

Nie. Jeśli spełniasz cztery warunki (zastosowanie, popyt, wymagania, bezpieczeństwo) i masz to udokumentowane, utrata statusu odpadu następuje z mocy prawa. Organy mogą to weryfikować, więc dokumentacja musi być rzetelna.

Co, jeśli po czasie parametry spadną?

Jeśli materiał przestaje spełniać warunki, może znowu być traktowany jak odpad. Utrzymuj jakość do pierwszej sprzedaży/użycia i stosuj proste procedury reklamacyjne.

Czy bez badań da się przejść na produkt?

W praktyce — nie. Badania pod odpowiednie normy to podstawa. Same „oględziny” zazwyczaj nie wystarczą.

Czy muszę posiadać zezwolenia na przetwarzanie odpadów?

Zezwolenie na przetwarzanie odpadów nie decyduje o utracie statusu odpadu, ale decyduje o legalności takiego działania.

Innymi słowy, aby działać legalnie, potrzebujesz zezwolenia na przetwarzanie odpadów.

Jeżeli potrzebujesz pomocy w zakresie zezwolenia na przetwarzanie odpadów, skontaktuj się z nami.

KONTAKT NASZA OFERTA
Kategorie
Gospodarowanie odpadami Kontrola WIOŚ Przetwarzanie odpadów

Zabezpieczenie roszczeń magazynowanych odpadów – wszystko co musisz wiedzieć

Zabezpieczenie roszczeń; odpady
Zabezpieczenie roszczeń; odpady

Zabezpieczenie roszczeń w gospodarce odpadami – co musisz wiedzieć na podstawie art. 48a ustawy o odpadach?

Wprowadzenie obowiązku ustanowienia zabezpieczenia roszczeń dla posiadaczy odpadów stanowi jedno z kluczowych narzędzi zapobiegających porzucaniu odpadów i związanym z tym kosztom środowiskowym oraz finansowym. 

Art. 48a ustawy o odpadach reguluje tę kwestię w sposób szczegółowy i wieloaspektowy. Poniżej wyjaśniamy najważniejsze zagadnienia, które powinien znać każdy podmiot działający w sektorze gospodarki odpadami.

Kogo dotyczy obowiązek zabezpieczenia finansowego odpadów ?

Zabezpieczenie roszczeń musi ustanowić każdy posiadacz, który jest zobowiązany do uzyskania zezwolenia na zbieranie lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów. 

Obowiązek ten ma na celu zapewnienie środków na pokrycie kosztów działań zastępczych, czyli takich, które organy administracji będą musiały podjąć w przypadku niewywiązania się posiadacza odpadów z obowiązków usunięcia odpadów lub likwidacji szkód środowiskowych.

Co obejmuje zabezpieczenie roszczeń?

Zabezpieczenie ma pokrywać koszty:

  • usunięcia odpadów z miejsc nieprzeznaczonych do ich magazynowania lub składowania,
  • zagospodarowania tych odpadów,
  • usunięcia negatywnych skutków w środowisku lub szkód w środowisku,
  • także w przypadku odpadów powstałych np. w wyniku akcji gaśniczej.
  • Koszty te mogą wynikać m.in. z decyzji o cofnięciu zezwolenia na zbieranie lub przetwarzanie odpadów.

Kategorie odpadów i stawki zabezpieczenia roszczeń

1) 1500 zł – w przypadku odpadów niebezpiecznych, z wyłączeniem odpadów stanowiących odpady niebezpieczne, o których mowa w pkt 5 i 6;

2) 600 zł – w przypadku następujących odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne:

a) niesegregowanych (zmieszanych) odpadów komunalnych lub odpadów pochodzących z przetworzenia odpadów komunalnych innych niż wskazane w pkt 3, 4 i 7 -9,
b) odpadów palnych stanowiących paliwo alternatywne oraz odpadów przeznaczonych bezpośrednio do produkcji takiego paliwa innych niż wskazane w pkt 4 i 5;

3) 400 zł – w przypadku następujących odpadów palnych magazynowanych selektywnie innych niż wskazane w pkt 5 i 7:
a) papier,
b) tektura,
c) tekstylia,
d) tworzywa sztuczne, w tym folia, oraz opony i inne odpady z gumy,
e) odpady wielomateriałowe złożone z materiałów, o których mowa w lit. a-d, oraz opakowania wielomateriałowe,
f) odpady wielkogabarytowe, z wyłączeniem odpadów metali, o których mowa w pkt 10;

4) 400 zł – w przypadku odpadów magazynowanych przez posiadacza odpadów prowadzącego termiczne przekształcanie odpadów w spalarniach odpadów lub współspalarniach odpadów, przeznaczonych bezpośrednio do termicznego przekształcania odpadów;

5) 300 zł – w przypadku:
a) pojazdów wycofanych z eksploatacji,
b) odpadów powstałych w wyniku przetworzenia pojazdów wycofanych z eksploatacji, z wyłączeniem odpadów metali, o których mowa w pkt 10,
c) będących odpadami części samochodów osobowych usuniętych w trakcie naprawy, z wyłączeniem odpadów metali, o których mowa w pkt 10,
d) zużytych baterii lub zużytych akumulatorów,
e) odpadów powstałych w wyniku przetworzenia zużytych baterii lub przetworzenia zużytych akumulatorów, z wyłączeniem odpadów metali, o których mowa w pkt 10,
f) zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego,
g) odpadów powstałych w wyniku przetworzenia zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego, z wyłączeniem odpadów metali, o których mowa w pkt 10;

6) 300 zł – w przypadku olejów odpadowych;

7) 200 zł – w przypadku następujących odpadów palnych magazynowanych selektywnie i przyjętych do procesu recyklingu przez posiadacza odpadów prowadzącego proces recyklingu:
a) papier,
b) tektura;

8) 30 zł – w przypadku odpadów z procesów termicznych, odpadów ze spalarni odpadów oraz odpadów wydobywczych;

9) 1 zł – w przypadku odpadów:
a) ulegających biodegradacji będących substratami do wytwarzania lub pozostałościami z wytwarzania: biogazu rolniczego, biogazu pozyskanego z oczyszczalni ścieków lub innego biogazu,
b) wytworzonych w trakcie prac prowadzonych na drogach publicznych i na drogach kolejowych, które mogą być ponownie wykorzystane do budowy, remontów i prac utrzymaniowych na drogach publicznych i na drogach kolejowych;

10) 1 zł – w przypadku odpadów metali;

11) 300 zł – w przypadku odpadów:
a) innych niż wskazane w pkt 2-10,
b) niespełniających kryteriów dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku odpadów obojętnych, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 118 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

Jak oblicza się wysokość zabezpieczenia?

Wysokość zabezpieczenia roszczeń oblicza się jako iloczyn największej masy odpadów, które mogłyby być magazynowane w danym miejscu, oraz stawki zabezpieczenia określonej w rozporządzeniu Ministra Środowiska (Dz.U. 2019 poz. 256).

Co istotne:

  • chodzi o odpady, które potencjalnie mogą być magazynowane, nawet jeśli fizycznie nie są obecne,
  • W przypadku odpadów należących jednocześnie do więcej niż jednej kategorii spośród kategorii, o których mowa w ust. 1, przyjmuje się najwyższą stawkę spośród stawek określonych dla tych kategorii.
  • W przypadku magazynowania odpadów należących do różnych kategorii, o których mowa w ust. 1, jeżeli suma maksymalnych mas odpadów jest mniejsza lub równa największej masie odpadów oraz jeżeli pośród tych kategorii są magazynowane odpady należące do kategorii, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lub 2, przyjmuje się najwyższą stawkę spośród stawek określonych dla tych kategorii.
  • W przypadku magazynowania odpadów należących do różnych kategorii, o których mowa w ust. 1 pkt 3-11, jeżeli suma maksymalnych mas odpadów jest mniejsza lub równa największej masie odpadów, przyjmuje się stawkę obliczoną zgodnie z wzorem określonym w załączniku do rozporządzenia.
  • W przypadku magazynowania odpadów należących do różnych kategorii, o których mowa w ust. 1, jeżeli suma maksymalnych mas odpadów jest większa od największej masy odpadów, przyjmuje się najwyższą stawkę spośród stawek określonych dla tych kategorii.
  • W przypadku gdy w ramach prowadzonej działalności odpady są magazynowane w odrębnych instalacjach, odrębnych obiektach budowlanych lub ich częściach lub innych odrębnych miejscach magazynowania odpadów, przyjmuje się stawkę zgodnie z ust. 4-6 odrębnie dla każdej instalacji, każdego obiektu budowlanego lub jego części lub każdego innego miejsca magazynowania odpadów.

Formy zabezpieczenia

Ustawodawca przewidział cztery formy zabezpieczenia:

  • depozyt pieniężny,
  • gwarancja bankowa,
  • gwarancja ubezpieczeniowa,
  • polisa ubezpieczeniowa.

Ostateczną formę oraz wysokość zabezpieczenia ustala właściwy organ w drodze postanowienia, od którego przysługuje zażalenie w terminie 7 dni.

Wyjątki od obowiązku

Z obowiązku zabezpieczenia roszczeń zwolniono:

  1. posiadaczy odpadów obojętnych, spełniających określone kryteria,
  2. posiadaczy niektórych rodzajów odpadów (np. popioły, żużle, niezanieczyszczona ziemia z wykopów).

Kiedy następuje zwrot zabezpieczenia?

Zabezpieczenie może zostać zwrócone, jeśli:

  • odmówiono wydania zezwolenia,
  • zezwolenie wygasło z powodów przewidzianych ustawą,
  • posiadacz odpadów wykonał wszystkie obowiązki związane z usunięciem odpadów i szkód w środowisku.

Wniosek o zwrot należy złożyć wraz z wymaganymi załącznikami, a decyzję w tej sprawie wydaje właściwy organ.

Kto nadzoruje obowiązek?

Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska (WIOŚ) ma kompetencje do kontroli ustanowienia zabezpieczenia. Brak ważnego zabezpieczenia w odpowiedniej formie i wysokości skutkuje odmową wydania zezwolenia lub cofnięciem już wydanego zezwolenia.

Podsumowanie

Art. 48a ustawy o odpadach ma kluczowe znaczenie dla prawidłowego funkcjonowania systemu gospodarowania odpadami w Polsce. Zabezpieczenie roszczeń to nie tylko obowiązek formalny, ale także realne narzędzie chroniące środowisko i interes publiczny. Posiadacze odpadów muszą pamiętać o konieczności jego ustanowienia, utrzymywania przez cały okres obowiązywania zezwolenia oraz dostosowywania do zmieniających się okoliczności.

Jeżeli potrzebujesz pomocy w zakresie zezwolenia na zbierania lub przetwarzanie odpadów, skontaktuj się z nami.

KONTAKT NASZA OFERTA
Kategorie
BDO Gospodarowanie odpadami Opłata produktowa Opłata środowiskowa

System kaucyjny za opakowania – zmiany od 2025 r.

system kaucyjny; opakowania
system kaucyjny; opakowania

System kaucyjny za opakowania – podstawowe informacje ?

System kaucyjny to mechanizm, który ma na celu ograniczenie ilości odpadów opakowaniowych i zwiększenie poziomu recyklingu.

W Polsce, jak i w wielu innych krajach, wdrożenie tego systemu jest odpowiedzią na rosnące wyzwania związane z ochroną środowiska.

Po ponad roku od dnia publikacji przepisów wprowadzających system kaucyjny, została przyjęta ustawa z dnia 21.11.2024 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw, która wprowadza dodatkowe regulacje.

O co chodzi w systemie kaucyjnym dotyczącym opakowań ?

System kaucyjny to zorganizowany sposób gospodarowania opakowaniami, w którym pobiera się kaucję przy zakupie produktów w opakowaniach.

Kaucja ta jest zwracana konsumentowi po oddaniu opakowania do wyznaczonego punktu zbiórki.

Zgodnie z przepisami, system kaucyjny obejmuje procesy związane z gromadzeniem, transportem, przetwarzaniem i ponownym użyciem lub recyklingiem opakowań po napojach.

Mechanizm ten wspiera zrównoważone gospodarowanie zasobami i zmniejsza ilość odpadów trafiających na wysypiska.

Kogo dotyczy system kaucyjny ?

System kaucyjny obejmuje szeroką grupę podmiotów. System ten obejmuje:

  • Producentów i importerów napojów, którzy wprowadzają na rynek produkty w opakowaniach objętych systemem kaucyjnym.
  • Przedsiębiorców prowadzących sklepy, zwłaszcza tych o powierzchni sprzedaży przekraczającej określony próg, które mają obowiązek przyjmowania zwróconych opakowań od konsumentów.
  • Konsumentów, bowiem to od nich będzie pobierana oraz zwracana kaucja oraz odbieranie będą opakowania.
Pierwszym ogniwem systemu kaucyjnego są jednak przedsiębiorcy wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje.
Podmiotem takim jest przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania do obrotu produktów w opakowaniach na napoje jednorazowego albo wielokrotnego użytku, o których mowa w załączniku do ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, będących napojami, z wyłączeniem sprzedaży bezpośredniej polegającej na dostarczaniu napojów w opakowaniach przez wprowadzającego bezpośrednio napoje w opakowaniach.

Jakiego rodzaju opakowań dotyczy system kaucyjny ?

System kaucyjny obejmuje opakowania na napoje.

Opakowania te zdefiniowano jako opakowania na płyn przeznaczony do bezpośredniego wypicia, bez konieczności poddania go obróbce, w szczególności na wodę, sok, nektar, mleko, jogurt i inny pitny produkt mleczny, napój alkoholowy, z wyłączeniem płynów będących produktami leczniczymi w rozumieniu ustawy z 6.09.2001 r. – Prawo farmaceutyczne, wyrobami medycznymi w rozumieniu ustawy z 7.04.2022 r. o wyrobach medycznych oraz żywnością specjalnego przeznaczenia medycznego w rozumieniu art. 2 lit. g rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 609/2013 z 12.06.2013 r. w sprawie żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci oraz żywności specjalnego przeznaczenia medycznego i środków spożywczych zastępujących całodzienną dietę, do kontroli masy ciała oraz uchylającego dyrektywę Rady 92/52/EWG, dyrektywy Komisji 96/8/WE, 1999/21/WE, 2006/125/WE i 2006/141/WE, dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/39/WE oraz rozporządzenia Komisji (WE) nr 41/2009 i (WE) nr 953/2009.

System kaucyjny dotyczy zatem opakowań, które spełniają określone kryteria.

Są to opakowania na napoje, wykonane z tworzyw sztucznych, szkła lub metalu, o pojemności od 1 litra do 3 litrów.

W skład opakowań objętych systemem wchodzą:
  • Butelki plastikowe jednorazowe do 3 litrów,
  • Butelki szklane do 1,5 litra,
  • Opakowania metalowe do 1 litra.

Zgodnie z nowymi przepisami,  obowiązek zapewnienia poziomów zbierania nie dotyczy wprowadzających produkty w opakowaniach na napoje będące mlekiem, jogurtem lub innym pitnym produktem mlecznym.

System kaucyjny a obowiązek selektywnego zbierania

Wprowadzający napoje w opakowaniach jest obowiązany osiągnąć w ramach systemu kaucyjnego poziomy selektywnego zbierania opakowań i odpadów
opakowaniowych, co najmniej w wysokości określonej w załączniku nr 1a do ustawy.

oz.Rodzaje opakowańPoziomy selektywnego zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych w % w roku
2025202620272028

2029

i latach następnych

1butelki jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych na napoje o pojemności do trzech litrów, włącznie z ich zakrętkami i wieczkami z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem szklanych lub metalowych butelek na napoje, których zakrętki i wieczka są wykonane z tworzyw sztucznych7777777790
2puszki metalowe o pojemności do jednego litra7777777790
3butelki szklane wielokrotnego użytku o pojemności do półtora litra7777777790

Poziom zbierania będzie liczony w odniesieniu do opakowań wprowadzonych w danym roku.

System kaucyjny – rozliczenie 2025 r.

W przypadku opakowań z tworzyw sztucznych oraz metalowych, poziom selektywnego zbierania odpadów opakowaniowych w tym roku kalendarzowym stanowi wyrażona w procentach wartość ilorazu masy odpadów opakowaniowych powstałych z tych opakowań, selektywnie zebranych w ramach systemu kaucyjnego w tym roku oraz masy tych opakowań wprowadzonych do obrotu w okresie od dnia 1 października do dnia 31 grudnia tego roku

W przypadku butelek szklanych, poziom selektywnego zbierania opakowań w danym roku kalendarzowym stanowi wyrażona w procentach wartość ilorazu wysokości kaucji zwróconej w danym roku kalendarzowym oraz wysokości kaucji pobranej w okresie od dnia 1 października do dnia 31 grudnia tego roku w ramach systemu kaucyjnego.

Co grozi w przypadku niewykonania obowiązku zbierania – system kaucyjny

Wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje, który nie wykonał obowiązku zapewnienia poziomu zbierania poprzez system kaucyjny, jest obowiązany wnieść opłatę produktową, obliczoną oddzielnie dla poszczególnych rodzajów opakowań, w odniesieniu do nieosiągniętych wymaganych poziomów selektywnego zbierania opakowań i odpadów opakowaniowych.

W przypadku gdy wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje, który przystąpił do systemu kaucyjnego, nie uzyskał poziomu zbierania, to wprowadzający oraz podmiot prowadzący system kaucyjny, do którego ten wprowadzający przystąpił, będą obowiązani do wniesienia opłaty produktowej obliczonej oddzielnie dla poszczególnych rodzajów opakowań – każdy w wysokości 50%.

Jeżeli wprowadzający produkty nie zawarł umowy w zakresie systemu kaucyjnego, oblicza opłatę produktową z zastosowaniem trzykrotności stawki opłaty produktowej określonej dla danego rodzaju opakowania na napoje.

Stawki opłaty produktowej w systemie kaucyjnym 

 W 2025 r.W 2026 r.W 2027 r. i w latach następnych
Poz.Rodzaj opakowania
stawka opłaty produktowej w zł za 1 kg
1

butelki jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych na napoje o pojemności do trzech litrów, włącznie z ich zakrętkami i wieczkami z tworzyw sztucznych, z wyłączeniem szklanych lub metalowych butelek na napoje, których zakrętki i wieczka są wykonane

z tworzyw sztucznych

0,101,005,00
2puszki metalowe o pojemności do jednego litra0,101,005,00
3butelki szklane wielokrotnego użytku o pojemności do półtora litra0,010,050,25

System kaucyjny – moment pobrania kaucji

Kaucję pobiera się na etapach dystrybucji produktu w opakowaniu, będącego napojem, poprzedzających sprzedaż tego produktu użytkownikowi końcowemu oraz od użytkownika końcowego nabywającego ten produkt.

Wysokość kaucji w systemie kaucyjnym

Wysokość kaucji za jedną sztukę opakowania wynosi dla:

 butelek jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych – 0,50 zł;

 puszek metalowych o pojemności do jednego litra – 0,50 zł;

 butelek szklanych wielokrotnego użytku o pojemności do półtora litra – 1,00 zł.

Przekazanie kaucji w systemie kuacyjnym

Wprowadzający produkty w opakowaniach na napoje albo wprowadzający bezpośrednio produkty w opakowaniach na napoje uczestniczący w danym systemie kaucyjnym są obowiązani do przekazania pobranej kaucji podmiotowi reprezentującemu prowadzącemu dany system kaucyjny, z którym zawarli umowę, w terminach do:
1) siódmego dnia miesiąca, za okres od piętnastego do ostatniego dnia miesiąca poprzedniego;
2) dwudziestego pierwszego dnia miesiąca, za okres od pierwszego do czternastego dnia miesiąca.

Zaktualizowane obowiązki sprzedawców w systemie kaucyjnym

  1. Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni sprzedaży nie większej niż 200 m2, w której użytkownikom końcowym są oferowane produkty będące napojami w opakowaniach na napoje objętych systemem kaucyjnym, w zakresie:
    a) opakowań z tworzyw sztucznych i opakowań metalowych – jest obowiązany do uczestniczenia w systemie kaucyjnym co najmniej w zakresie pobierania kaucji oraz może uczestniczyć w tym systemie w zakresie zwracania kaucji oraz zbierania pustych opakowań i odpadów opakowaniowych;
    b) opakowań szklanych – jest obowiązany do uczestniczenia w systemie kaucyjnym co najmniej w zakresie pobierania i zwracania kaucji oraz zbierania pustych opakowań.
     
  2. Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego o powierzchni sprzedaży powyżej 200 m2, w której użytkownikom końcowym są oferowane produkty będące napojami w opakowaniach na napoje objętych systemem kaucyjnym, jest obowiązany uczestniczyć w systemie kaucyjnym w zakresie co najmniej pobierania i zwracania kaucji oraz zbierania pustych opakowań i odpadów opakowaniowych.

Zwrot kaucji

Do zwrotu kaucji podmiotowi, który zwrócił kaucję użytkownikowi końcowemu, obowiązany jest podmiot reprezentujący, który dokonał odbioru opakowań lub odpadów opakowaniowych powstałych z opakowań objętych systemem kaucyjnym od tego podmiotu.

Od kiedy obowiązuje system kaucyjny ?

W ustawie z 21.11.2024 r. o zmianie ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi oraz niektórych innych ustaw przesunięto termin uruchomienia systemu kaucyjnego na dzień 1 października 2025 roku.
Dowiedz się więcej o obowiązkach przedsiębiorców wprowadzających napoje w opakowaniach objętych systemem kaucyjnym.

Jeżeli potrzebujesz pomocy w zakresie opłat za opakowania, skontaktuj się z nami.

KONTAKT NASZA OFERTA
Kategorie
BDO Gospodarowanie odpadami Opłata produktowa Opłata środowiskowa

Rozporządzenie przeciwko wylesianiu EUDR – nowe obowiązki dla firm

rozporządzenie EUDR; EUDR; wylesiania'+; obowiązki przedsiębiorców
rozporządzenie EUDR; EUDR; wylesiania'+; obowiązki przedsiębiorców

EUDR – co to za rozporządzenie i dlaczego zostało wprowadzone?

Rozporządzenie EUDR (EU Deforestation Regulation), przyjęte przez Parlament Europejski i Radę 31 maja 2023 r., to element Europejskiego Zielonego Ładu, mający na celu walkę z globalnym wylesianiem, degradacją lasów oraz utratą bioróżnorodności. Nowe przepisy weszły w życie 29 czerwca 2023 r., a ich stosowanie rozpocznie się od 30 grudnia 2025 r. (dla MŚP – od 30 czerwca 2026 r.).

Celem rozporządzenia EUDR jest zapewnienie, że żaden produkt wprowadzany na rynek UE lub z niego eksportowany nie przyczynia się do wylesiania.

Jakie towary i produkty podlegają EUDR?

Rozporządzenie przeciwko wylesianiu obejmuje siedem surowców szczególnie powiązanych z degradacją środowiska:

  1. bydło,
  2. kakao,
  3. kawę,
  4. olej palmowy,
  5. soję,
  6. kauczuk.

Obejmuje ono również szereg produktów zawierających te surowce lub z nich wytworzonych – m.in. mięso, czekoladę, opony, papier, kosmetyki, książki, ramy drewniane, naczynia kuchenne czy palety.

Kluczowe jest, że produkty muszą jednocześnie: nie powodować wylesiania, być zgodne z przepisami kraju produkcji oraz mieć złożone oświadczenie o należytej staranności.

Kogo dotyczą przepisy EUDR?

Rozporządzenie EUDR dotyczy wszystkich podmiotów gospodarczych, które w ramach działalności wprowadzają, udostępniają lub eksportują objęte nim towary i produkty. Wyróżnia się dwa typy przedsiębiorców: „podmiot” – importerzy i producenci oraz „podmiot handlowy” – dystrybutorzy i sprzedawcy detaliczni.

Niezależnie od wielkości firmy czy ilości produktów, każdy musi dostosować się do przepisów.

Obowiązki przedsiębiorców – należyta staranność

Stosownie do art. 3 rozporządzenia EUDR, towary i produkty objęte rozporządzeniem EUDR będzie można wprowadzać do obrotu, udostępniać na rynku lub z niego wywozić pod warunkiem, że:

  • nie powodują wylesiania;
  • zostały wyprodukowane zgodnie z właściwymi przepisami kraju produkcji;
  • przedłożono w ich sprawie oświadczenie o należytej staranności.

Zgodnie z EUDR, zanim dany produkt zostanie wprowadzony na rynek, należy przeprowadzić kompleksową analizę jego pochodzenia.

Obowiązkowy jest system należytej staranności, obejmujący: gromadzenie informacji (m.in. geolokalizacja, dane o dostawcach), ocenę ryzyka oraz działania redukujące to ryzyko.

Jeśli ryzyko uznane zostanie za większe niż znikome – produkt nie może trafić na rynek. Przedsiębiorcy muszą przechowywać dokumentację przez 5 lat oraz publikować raporty (w przypadku dużych podmiotów).

Podmioty zobowiązane są przekazywać innym podmiotom, na dalszych etapach łańcucha dostaw produktów, że zachowano należytą staranność oraz że nie stwierdzono żadnego ryzyka lub stwierdzono jedynie znikome ryzyko, a także przekazywać numery referencyjne oświadczeń o należytej staranności związanych z tymi produktami.

Ocena ryzyka i środki zaradcze

Rozporządzenie UE 2023/1115 wymaga, by przedsiębiorca ocenił potencjalne ryzyko związane z produktem, biorąc pod uwagę takie czynniki jak: kraj pochodzenia, poziom korupcji, konflikty zbrojne, stan środowiska, obecność rdzennych społeczności, czy dostępność certyfikatów.

W razie wykrycia ryzyka, należy wdrożyć działania naprawcze – np. żądać dodatkowych dokumentów, przeprowadzić audyty, współpracować z lokalnymi producentami.

System ten musi być przeglądany co najmniej raz w roku.

Jakie sankcje grożą za naruszenie EUDR?

Przedsiębiorcy naruszający przepisy EUDR mogą spodziewać się sankcji ustanowionych przez państwa członkowskie.

W Polsce odpowiednie przepisy są w trakcie wdrażania.

Katalog unijny przewiduje między innymi:

  • grzywny do 4% rocznego obrotu,
  • konfiskatę towarów,
  • zakaz udziału w zamówieniach publicznych
  • czasowy zakaz obrotu towarami.

Firmy naruszające prawo mogą zostać wpisane do unijnego rejestru na stronie Komisji Europejskiej, co może mieć poważne konsekwencje wizerunkowe i biznesowe.

Od kiedy obowiązuje EUDR ?

Nowe przepisy weszły w życie 29 czerwca 2023 r. i początkowo miały zacząć obowiązywać 30 grudnia 2024 r.

Po przyjęciu niniejszego wniosku Parlamentu europejskiego rozporządzenie będzie wiążące dla dużych podmiotów i podmiotów handlowych od dnia 30 grudnia 2025 r., natomiast mikroprzedsiębiorstwa i małe przedsiębiorstwa będą musiały stosować je od dnia 30 czerwca 2026 r.

Jeżeli potrzebujesz pomocy w zakresie systemów należytej staranności oraz wymagań dotyczących EUDR, skontaktuj się z nami.

KONTAKT NASZA OFERTA
Kategorie
BDO Gospodarowanie odpadami

Opłata recyklingowa za reklamówki a BDO

opłata recyklingowa; opłata za reklamówki
opłata recyklingowa; opłata za reklamówki

Opłata recyklingowa za reklamówki a BDO – co musisz wiedzieć.

Opłata recyklingowa za reklamówki to obowiązek, który dotyczy wielu przedsiębiorców. Ma na celu ograniczenie zużycia plastikowych toreb. Przy tym ważne jest zrozumienie, jak opłata ta, a także szereg innych obowiązków, wiąże się z BDO, czyli Bazą Danych o Produktach i Opakowaniach.

Czym jest opłata recyklingowa?

Opłata recyklingowa to dodatkowa opłata za torby z tworzyw sztucznych.

Obowiązek ten ma pomóc w walce z nadmiernym zużyciem plastiku.

Opłata co do zasady jest pobierana od:

  1. lekkich toreb na zakupy z tworzywa sztucznego o grubości materiału poniżej 50 mikrometrów,
  2. pozostałych toreb na zakupy z tworzywa sztucznego o grubości materiału równej 50 mikrometrów i większej,
z uchwytami lub bez uchwytów, wykonanych z tworzywa sztucznego, które są oferowane w jednostkach handlu detalicznego lub hurtowego.

Obowiązek pobrania opłaty nie dotyczy wszystkich toreb. 

Z opłaty recyklingowej zwolnione są:

  • bardzo lekkie torby na zakupy z tworzywa sztucznego o grubości materiału poniżej 15 mikrometrów, które są wymagane ze względów higienicznych lub oferowane jako podstawowe opakowanie żywności.

Zagadnienia związane z opłatą recyklingową reguluje ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi.

Kto musi pobierać opłatę recyklingową?

Opłatę pobierają przedsiębiorcy, którzy oferują jednorazowe reklamówki swoim klientom. Dotyczy to zarówno małych sklepów, jak i dużych sieci handlowych.

Każdy przedsiębiorca, który udostępnia torby, ma obowiązek doliczać do ich ceny opłatę recyklingową. Stawka wynosi 20 groszy za sztukę.

Ile wynosi opłata recyklingowa ?

Stawka opłaty recyklingowej za jedną torbę wynosi 20 groszy.

Opłata może stanowić całkowity koszt torby lub zostać doliczona do ceny ustalonej przez przedsiębiorcę.

Jak rozliczać opłatę recyklingową ?

Opłatę musisz wnieść do 15 dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym została pobrana.

Przykładowo, opłatę za I kwartał roku wnosi się do 15 kwietnia.

Opłatę przelewasz na konto bankowe otwarte przez marszałka województwa.

Opłata recyklingowa a podatek VAT

Co do zasady, opłata recyklingowa, która jest elementem należności za torbę, jest wliczana do podstawy opodatkowania z tego tytułu i jest opodatkowana podatkiem VAT.

Co to jest BDO?

BDO, czyli Baza Danych o Produktach i Opakowaniach, to system, który pomaga monitorować gospodarowanie odpadami w Polsce.

Wpis do BDO jest obowiązkowy między innymi dla firm, które:

  • Udostępniają torby na zakupy objęte opłatą recyklingową.
  • Wytwarzają odpady w ramach swojej działalności.

Jak opłata recyklingowa łączy się z BDO?

Każda firma pobierająca opłatę recyklingową musi być zarejestrowana w BDO.

Opłaty te są odprowadzane do urzędu, a informacje o ilościach toreb są raportowane w systemie BDO w ramach sprawozdań rocznych, składanych do 15 marca za poprzedni rok kalendarzowy.

Jeśli przedsiębiorca nie zarejestruje się w BDO, naraża się na wysokie kary finansowe.

Jak zarejestrować się w BDO?

Rejestracja w BDO odbywa się online. W tym celu należy:

  1. Wejść na stronę rejestru BDO.
  2. Wypełnić wniosek rejestracyjny.
  3. Dołączyć wymagane dokumenty, np. NIP i REGON firmy.

Po akceptacji wniosku, firma otrzymuje indywidualny numer w systemie BDO.

Co grozi za brak rejestracji lub opłat?

Niepobieranie opłaty recyklingowej lub brak wpisu do BDO wiąże się z karami. 

Mogą to być:

  • Grzywny w wysokości do kilkudziesięciu tysięcy złotych.
  • Dodatkowe opłaty administracyjne.

Ewidencja – dodatkowy obowiązek przy opłacie recyklingowej

Oferując torby podlegające opłacie recyklingowej, masz obowiązek prowadzić ewidencję nabytych i wydanych toreb na zakupy z tworzywa sztucznego.

W przypadku kilku sklepów lub hurtowni, masz obowiązek prowadzić osobną ewidencje dla każdego z nich.

Ewidencję przechowuje się przez 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, którego informacje dotyczą.

Podsumowanie

Opłata recyklingowa i BDO to ważne elementy dbania o środowisko. Jeśli prowadzisz sklep i udostępniasz plastikowe torby, pamiętaj o swoich obowiązkach:

  • Pobieraj opłatę recyklingową.
  • Zarejestruj się w BDO.
  • Prowadź ewidencję.
  • Składaj raporty w systemie.

Działaj zgodnie z przepisami, by uniknąć kar.

Jeżeli potrzebujesz pomocy w zakresie opłat za opakowania, skontaktuj się z nami.

KONTAKT NASZA OFERTA
Kategorie
BDO Ewidencja odpadów Gospodarowanie odpadami Kontrola WIOŚ Opłata produktowa

Sprawozdanie BDO w 2025 r. – wszystko, co musisz wiedzieć

sprawozdanie bdo
sprawozdanie bdo

Sprawozdania w systemie BDO

Każdego roku wielu przedsiębiorców jest zobowiązanych do złożenia rocznego sprawozdania w systemie BDO. W tym artykule dowiesz się kto musi złożyć sprawozdanie i jak to zrobić.

Co to jest BDO ?

Baza Danych Odpadowych (BDO) to system wprowadzony przez polskie prawo, mający na celu usprawnienie monitorowania przepływu odpadów w kraju. Jego głównym zadaniem jest rejestracja oraz kontrola firm i instytucji zajmujących się gospodarką odpadami oraz wprowadzaniem na rynek krajowy określonych produktów.

Czego dotyczy sprawozdanie w BDO ?

Sprawozdanie w BDO dotyczy przede wszystkim zbiorczego udokumentowania sposobu postepowania z odpadami. W sprawozdaniu podmioty gospodarcze są zobowiązane do rejestrowania informacji o rodzajach, ilościach oraz sposobach postępowania z odpadami, co pozwala na efektywniejszą kontrolę i zarządzanie gospodarką odpadową w kraju.

W przypadku przedsiębiorców wprowadzających na rynek produkty, sprawozdanie w BDO dotyczy udokumentowania informacji o ilości i rodzaju wprowadzonych na rynek produktów oraz opakowań, a także wykazania, czy podjęto działania zmierzające do prawidłowego zagospodarowania odpadów powstających z tych produktów bądź opakowań.

Jakie sprawozdanie należy złożyć w BDO w 2025 r. ?

W BDO składa się trzy rodzaje sprawozdań:

– sprawozdanie o wytwarzanych odpadach i o gospodarowaniu odpadami,

– sprawozdanie o produktach, opakowaniach i o gospodarowaniu odpadami z nich powstającymi,

– o odebranych odpadach komunalnych.

Kto musi złożyć sprawozdanie w BDO w 2025 r. ?

Sprawozdanie BDO o wytwarzanych odpadach i o gospodarowaniu odpadami składają:

  1. wytwórcy odpadów zobowiązani do prowadzenia ewidencji odpadów,
  2. przetwarzający odpady lub zbierający odpady
  3. podmioty prowadzące działalność polegającą na wydobywaniu odpadów ze składowiska odpadów lub ze zwałowiska odpadów.

Sprawozdanie BDO o produktach, opakowaniach i o gospodarowaniu odpadami z nich powstającymi składają:

  1. wprowadzający opakowania oraz eksportujący opakowania,
  2. wprowadzający produkty w opakowaniach, eksportujący i dokonujący wewnątrzwspólnotowej dostawy produktów w opakowaniach,
  3. prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, w której są oferowane torby na zakupy z tworzywa sztucznego,
  4. wprowadzający oleje,
  5. wprowadzający opony,
  6. wprowadzający pojazdy,
  7. wprowadzający sprzęt elektryczny lub elektroniczny bądź autoryzowany przedstawiciel,
  8. wprowadzający baterie lub akumulatory,
  9. prowadzący jednostkę handlu detalicznego, jednostkę handlu hurtowego lub jednostkę gastronomiczną, w których są oferowane produkty jednorazowego użytku z tworzyw sztucznych,
  10. wprowadzający produkty z tworzywa sztucznego.

Sprawozdanie BDO o produktach, opakowaniach i o gospodarowaniu odpadami z nich powstającymi składają:

  1. odbierający odpady komunalne od właścicieli nieruchomości na podstawie umowy z urzędem gminy lub z właścicielem nieruchomości,
  2. prowadzący punkt selektywnego zbierania odpadów komunalnych (PSZOK),
  3. zbierający odpady komunalne (w tym także złom).

Do kogo należy złożyć sprawozdanie BDO ?

Sprawozdanie o wytwarzanych odpadach i o gospodarowaniu odpadami złóż do marszałka województwa właściwego ze względu na miejsce wytwarzania, zbierania lub przetwarzania odpadów.

Sprawozdanie o produktach, opakowaniach i o gospodarowaniu odpadami z nich powstającymi złóż do marszałka województwa właściwego ze względu na miejsce prowadzenia działalności.

W przypadku sprawozdania o odebranych odpadach komunalnych sprawozdanie należy złożyć do właściwego miejscowo wójta, burmistrza lub prezydenta miasta.

Jak złożyć sprawozdanie w BDO ?

Aby złożyć sprawozdanie w BDO, należy postępować zgodnie z poniższymi krokami:

Rejestracja w systemie BDO: Przed złożeniem sprawozdania, każdy podmiot gospodarczy musi być zarejestrowany w systemie BDO.

Przygotowanie danych: Zbierz wszystkie niezbędne informacje wymagane do sprawozdania, takie jak np. rodzaj i ilość wytworzonych, zebranych, przetworzonych, magazynowanych odpadów lub wprowadzonych produktów i opakowań. Dane te powinny być precyzyjne i aktualne.

Wypełnienie formularza sprawozdania: Po zalogowaniu się na swoje konto w systemie BDO, należy wybrać odpowiedni formularz sprawozdania i wypełnić go, wprowadzając wszystkie zgromadzone informacje. Zakres formularzy niezbędny do wypełnienia różni się w zależności od typu działalności.

Weryfikacja danych: Przed złożeniem sprawozdania, dokładnie sprawdź wszystkie wprowadzone informacje pod kątem błędów i nieścisłości. Błędne dane mogą prowadzić do konieczności korygowania sprawozdania.

Złożenie sprawozdania: Po weryfikacji, sprawozdanie jest gotowe do złożenia. Odbywa się to elektronicznie poprzez system BDO. Po zatwierdzeniu, dokument zostaje przesłany do właściwego Marszałka Województwa.

Potwierdzenie złożenia sprawozdania: Po złożeniu sprawozdania, w systemie zostaje wygenerowane potwierdzenie, które warto zachować jako dowód złożenia dokumentów.

Do kiedy należy złożyć sprawozdanie BDO w 2025 r. ?

Sprawozdanie składa się do 15 marca za poprzedni rok kalendarzowy. W przypadku sprawozdania składanego w 2025 r., samo sprawozdanie dotyczy roku 2024 r.  

W przypadku sprawozdania komunalnego, należy je złożyć do 31 stycznia 2025 r.

Jeśli zakończysz prowadzenie działalności, musisz złożyć sprawozdanie w ciągu 7 dni od dnia jej zakończenia.

Ile kosztuje sprawozdanie BDO ?

Złożenie sprawozdania w BDO nie podlega opłacie. 

Niektórzy przedsiębiorcy podlegają jednak opłacie rejestrowej do systemu BDO, a następnie rocznej za utrzymanie wpisu.

Co grozi za brak sprawozdania BDO ?

Za niezłożenie sprawozdania w systemie BDO, Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska może nałożyć na ciebie karę grzywny.

W przypadku podmiotów podlegających opłacie produktowej, niezłożenie sprawozdania w BDO oraz nieuiszczenie należnej opłaty wiąże się z naliczeniem odsetek od zaległości oraz brakiem możliwości skorzystania z pomocy de minimis.

W przypadku sprawozdania komunalnego, jeśli złożysz je po terminie lub będzie ono zawierało nierzetelne dane, grożą ci następujące kary:

  • 100 zł za każdy dzień opóźnienia, gdy sprawozdanie zostało przekazane po terminie,
  • od 200 zł do 500 zł, za przekazanie nierzetelnego sprawozdania, jeżeli sprawozdanie zostanie uzupełnione lub poprawione w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania,
  • od 500 zł do 5000 zł  w przypadku niezastosowania się do wezwania o uzupełnienie lub korektę sprawozdania.

Złóż sprawozdanie BDO razem z nami !

KONTAKT NASZA OFERTA
Kategorie
BDO Gospodarowanie odpadami

Odpady budowlane i rozbiórkowe – nowe obowiązki od 2025 roku

Odpady budowlane i rozbiórkowe – nowe obowiązki od 2025 roku
Odpady budowlane i rozbiórkowe – nowe obowiązki od 2025 roku

Odpady budowlane i rozbiórkowe – nowe obowiązki od 2025 roku

Od 1 stycznia 2025 roku wchodzą w życie nowe regulacje dotyczące gospodarowania odpadami budowlanymi i rozbiórkowymi. Ich celem jest zwiększenie poziomu odzysku odpadów, a tym samym zmniejszenie wpływu odpadów na środowisko. Poniżej omówiono najważniejsze zmiany i zasady, jakie będą obowiązywać.

Obowiązek segregacji odpadów budowlanych – co musisz wiedzieć?

Nowe przepisy wprowadzają obowiązek segregacji odpadów budowlanych i rozbiórkowych.

W art. 3 ust. 1 ustawy o odpadach dodano definicję odpadów budowlanych i rozbiórkowych, zgodnie z którą przez odpady te należy rozumieć odpady powstałe podczas robót budowlanych.

Od 2025 roku odpady powstałe podczas budowy, remontów czy rozbiórek będą musiały być dzielone na sześć podstawowych frakcji:
• Drewno
• Metale
• Szkło
• Tworzywa sztuczne
• Gips
• Odpady mineralne (np. beton, cegła, płytki ceramiczne, kamienie)

Obowiązek ten dotyczy zarówno firm budowlanych, jak i firm odbierających odpady od osób prywatnych przeprowadzających remonty.

Zmiana ma na celu poprawienie możliwości recyklingu i przetwarzania odpadów.

Wytwórca odpadów budowlanych i rozbiórkowych oraz następny posiadacz odpadów, mogą zlecić wykonanie obowiązku segregacji innej firmie, która posiada zezwolenie na przetwarzanie odpadów, w drodze umowy określającej dalsze zagospodarowanie wysegregowanych odpadów, zawartej w formie pisemnej pod rygorem nieważności.

Gdzie należy segregować odpady budowlane?

Segregacja może być przeprowadzona na miejscu budowy lub rozbiórki, ale istnieje też opcja przekazania zmieszanych odpadów do specjalistycznych firm zajmujących się ich segregacją, które posiadają zezwolenie na przetwarzanie odpadów.

Jak wyżej wskazano, w takiej sytuacji konieczne jest zawarcie pisemnej umowy z podmiotem przetwarzającym odpady.

Wyjątki od obowiązku segregacji odpadów budowlanych

Segregacja odpadów budowlanych jest obligatoryjna, chyba że wysegregowanie nie jest technologicznie możliwe lub brak wysegregowania pozwala na przygotowanie do ponownego użycia, recykling lub inny odzysk.

Kto ponosi odpowiedzialność za segregowanie odpadów budowlanych?

Odpowiedzialność za wykonanie obowiązku segregacji, ponoszą solidarnie wytwórca odpadów budowlanych i rozbiórkowych, następny posiadacz odpadów.

Posiadacz odpadów wysegregowanych jest zobowiązany do gospodarowania odpadami zgodnie z hierarchią określoną w art. 18 ustawy o odpadach.

Co grozi za nieprzestrzeganie przepisów o odpadach budowlanych?

Nieprzestrzeganie obowiązku segregacji odpadów budowlanych może skutkować surowymi karami finansowymi.

Wysokość kar będzie zależała od skali naruszenia i może wynosić od 1 000 zł do nawet 1 000 000 zł.

Aby uniknąć problemów, firmy budowlane i osoby prywatne powinny ściśle przestrzegać nowych zasad.

Odpady budowlane w systemie BDO – co się zmienia?

Zmiany dotyczące odpadów budowlanych będą miały również wpływ na obowiązki związane z Bazą Danych o Produktach i Opakowaniach oraz o Gospodarce Odpadami (BDO).

Przedsiębiorcy będą musieli dokonać aktualizacji swoich ewidencji, aby uwzględnić nowe wymogi, w tym choćby w zakresie rodzajów odpadów wytwarzanych.

Niezależnie od skali prowadzonej działalności, poprawna rejestracja i prowadzenie dokumentacji w BDO jest kluczowe dla uniknięcia sankcji.

Dlaczego warto przestrzegać przepisów o odpadach budowlanych?

Segregacja odpadów budowlanych pozwala zmniejszyć negatywny wpływ na środowisko. Ponadto przestrzeganie przepisów minimalizuje ryzyko kar finansowych oraz poprawia wizerunek firmy jako odpowiedzialnego partnera w branży budowlanej.

Czy segregacja odpadów budowlanych dotyczy wszystkich?

Tak, obowiązek segregacji dotyczy zarówno firm budowlanych, jak i osób prywatnych wykonujących remonty.

Czy w związku z obowiązkiem prowadzenia selektywnej zbiórki odpadów budowlanych i rozbiórkowych przestanie obowiązywać kod 17 09 04 – zmieszane odpady z budowy, remontów i demontażu?

Odpad o kodzie 17 09 04 nadal będzie funkcjonował.

Firma budowlana będąca wytwórcą odpadów o kodzie 17 09 04 może przekazać ten odpad przetwarzającemu odpady, który wysegreguje z niego odpowiednie frakcje.

Co zrobić, jeśli nie mogę segregować odpadów na miejscu budowy?

Możesz przekazać odpady do specjalistycznej firmy zajmującej się segregacją, pod warunkiem zawarcia odpowiedniej umowy.

Jakie są sankcje za brak segregacji odpadów budowlanych?

Ustawodawca przewidział karę administracyjną za nieprzestrzeganie przepisów mogą wynosić od 1 000 zł do 1 000 000 zł, w zależności od skali naruszenia.

Czy zmiany wpłyną na obowiązki w systemie BDO?

Tak, przedsiębiorcy muszą zaktualizować swoje ewidencje w systemie BDO, aby spełnić nowe wymogi dotyczące odpadów budowlanych.

Jeżeli potrzebujesz pomocy w zakresie obowiązków dotyczących gospodarowania odpadami, skontaktuj się z nami.

KONTAKT NASZA OFERTA
Kategorie
Gospodarowanie odpadami Przetwarzanie odpadów

Monitoring miejsc magazynowania odpadów

Monitoring miejsc magazynowania odpadów
Monitoring miejsc magazynowania odpadów

Monitoring miejsc magazynowania odpadów – najważniejsze informacje

Obowiązek prowadzenia monitoringu wizyjnego miejsc magazynowania odpadów

Od 5 marca 2019 roku wprowadzono obowiązek prowadzenia wizyjnego systemu kontroli miejsc magazynowania lub składowania odpadów, na mocy ustawy z 20 lipca 2018 roku o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw. Z kolei od 17 grudnia 2019 roku zaczęły obowiązywać szczegółowe wymagania wynikające z rozporządzenia Ministra Środowiska z 29 sierpnia 2019 roku.

Kogo dotyczy obowiązek prowadzenia monitoringu miejsc magazynowania odpadów?

Monitoringiem wizyjnym muszą zostać objęte miejsca magazynowania odpadów przez podmioty posiadające:
• zezwolenie na zbieranie odpadów,
• zezwolenie na przetwarzanie odpadów,
• pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie,
• pozwolenie zintegrowane obejmujące zbieranie lub przetwarzanie odpadów.

Wyjątek stanowi wstępne magazynowanie odpadów przez ich wytwórcę, które nie podlega obowiązkowi monitoringu.

Wymagania techniczne dla monitoringu miejsc magazynowania odpadów

Wizyjny system kontroli musi spełniać następujące warunki:
1. Całodobowy zapis obrazu – rejestrowany obraz powinien być przechowywany przez minimum miesiąc.
2. Identyfikacja osób – system powinien umożliwiać rozpoznanie osób przebywających w obszarze monitorowanym.
3. Zabezpieczenie danych – zapis obrazu musi być chroniony przed utratą, zniszczeniem lub nieautoryzowanym dostępem.
4. Przerwy techniczne – dopuszczalne są tylko w przypadkach konserwacji, przy zachowaniu odpowiednich procedur.

Ponadto system musi być zabezpieczony przed zanikiem zasilania, zapewniając podtrzymanie pracy przez co najmniej dwie godziny.

Obszar objęty monitoringiem

Monitoring powinien obejmować całą powierzchnię magazynowania lub składowania odpadów oraz:

  • drogi dojazdowe do 15 m od zewnętrznej krawędzi miejsca magazynowania,
  • pas zewnętrzny otaczający odpady o szerokości do 5 m (jeśli podmiot ma do niego prawo).

W przypadku magazynowania lub składowania odpadów na powierzchni powyżej 2 ha system kontroli zapewnia rejestrację obrazu obejmującą:

  • pas o minimalnej szerokości 15 m liczonych poziomo od krawędzi zewnętrznej magazynowanych lub składowanych odpadów;
  • drogi dojazdowe znajdujące się w miejscu magazynowania lub składowania odpadów, do odległości 15 m od krawędzi zewnętrznej magazynowanych lub składowanych odpadów;
  • pas zewnętrzny otaczający odpady o szerokości do 5 m (jeśli podmiot ma do niego prawo).

W przypadku magazynowania lub składowania odpadów w pomieszczeniu zamkniętym system kontroli zapewnia rejestrację obrazu obejmującą:

  • magazynowane lub składowane odpady do granicy ścian wewnętrznych tego pomieszczenia, bez pasa otaczającego magazynowane lub składowane odpady;
  • bramę wjazdową i wyjazdową do tego pomieszczenia.

W przypadku magazynowania lub składowania odpadów w zbiornikach, w tym w silosach, które nie są przystosowane do przebywania w nich ludzi, system kontroli zapewnia rejestrację obrazu obejmującą:

  • powierzchnię w promieniu 5 m od wlotu do zbiornika lub wylotu ze zbiornika, liczonych od wlotu do zbiornika lub wylotu ze zbiornika;
  • drogi dojazdowe znajdujące się w miejscu magazynowania lub składowania odpadów, do odległości 15 m od zbiornika.

Dostęp do monitoringu miejsc magazynowania odpadów przez WIOŚ

W przypadku magazynowania lub składowania następujących odpadów palnych:

  • paliwo alternatywne oraz odpady przeznaczone bezpośrednio do produkcji takiego paliwa,
  • papier oraz tektura,
  • tekstylia,
  • odpady wielkogabarytowe, z wyłączeniem odpadów metali,
  • tworzywa sztuczne, w tym folia, oraz opony i inne odpady z gumy,
  • drewno i odpady drewnopochodne,
  • odpady pochodzące z przetwarzania odpadów komunalnych, wyłączeniem odpadów pochodzących z termicznego przetwarzania odpadów,
  • odpady wielomateriałowe złożone z materiałów, o których mowa w pkt 2, 3, 5 lub 6

– posiadacz odpadów obowiązany do prowadzenia monitoringu miejsc magazynowania odpadów zapewnia wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska właściwemu ze względu na lokalizację miejsca magazynowania lub składowania odpadów dostępność obrazu z wizyjnego systemu kontroli tego miejsca w czasie rzeczywistym przez system teleinformatyczny.

Obraz z monitoringu musi być udostępniony uprawnionym organom, w tym Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, w czasie rzeczywistym przez system teleinformatyczny. 

Inspektor może weryfikować poprawność działania systemu poprzez próbne logowanie.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wykorzystuje dostęp do rejestrowanego obrazu w czasie rzeczywistym w przypadku:

  • prowadzonej kontroli
  • powzięcia uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa przeciwko środowisku albo wykroczenia.

Wyjątki od obowiązku prowadzenia monitoringu

Monitoringiem nie muszą być objęte odpady uznane za niepalne i niewchodzące w zakres odpadów niebezpiecznych, a także odpady wymienione w załączniku nr 2a do ustawy o odpadach.

Przedmiotowe odpady niepalne stanowią:

  1. odpady obojętne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 118 ustawy o odpadach;
  2. odpady spełniające kryteria dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku odpadów obojętnych, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 118 ustawy o odpadach;
  3. odpady budowlane i rozbiórkowe, z wyłączeniem odpadów drewna, odpadów tworzyw sztucznych, odpadów papieru i odpadów oklein;
  4. szkło;
  5. odpady zeszklone i z procesów zeszkliwiania;
  6. minerały (np. piasek i kamienie, kruszywo);
  7. gleba i ziemia, w tym urobek z pogłębiania;
  8. odpady metali;
  9. odpady fosfogipsów;
  10. odpady gipsów;
  11. żużle, popioły paleniskowe, pyły z kotłów, popioły lotne, w tym piaski ze złóż fluidalnych, mieszanki popiołowo-żużlowe;
  12. rdzenie i formy odlewnicze;
  13. odpady materiałów ceramicznych;
  14. odpady powstałe z materiałów ogniotrwałych;
  15. odpady spoiw mineralnych, w tym cementu, wapna i tynku;
  16. odpadowy siarczan żelazowy;
  17. osady z dekarbonizacji wody;
  18. odpady z fizykochemicznej obróbki kamienia wapiennego – z przesiewu i przepału kamienia wapiennego.

Sankcje za brak monitoringu.

Nieprzestrzeganie obowiązku monitoringu może skutkować sankcjami, w tym karą administracyjną w wysokości do 1 000 000 zł.

Czy awarię monitoringu miejsc magazynowania odpadów należy zgłosić do WIOŚ?

Przepisy nie nakładają obowiązku powiadomienia WIOŚ o awarii systemu.

Można jednak rozważyć wysłanie takiej informacji z podaniem przyczyn (np. pożar), podjętych działaniach i przewidywanym terminie naprawy.

Ustawodawca dopuszcza przerwy w rejestracji obrazu wyłącznie w celu przeprowadzenia prac konserwacyjnych systemu kontroli, nie dłuższe niż 48 godzin w roku kalendarzowym, pod warunkiem wcześniejszego poinformowania właściwego ze względu na lokalizację miejsca magazynowania lub składowania odpadów wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska z przynajmniej trzydniowym wyprzedzeniem.

Dla jakiego zakresu przedsiębiorca zobowiązany jest prowadzić monitoring miejsc magazynowania odpadów, jeżeli zbiera odpady palne oraz niepalne ?

Przedsiębiorca powinien prowadzić monitoring wizyjny dla miejsc magazynowania palnych.

Jeżeli  w tym samym zakładzie magazynowane są również odpady niepalne, brak jest konieczności objęcia ich monitoringiem.

Czy skup złomu powinien być wyposażony w system monitoringu?

Jeżeli skup złomu zbiera wyłącznie odpady niepalne, wymienione w załączniku nr 2a do ustawy o odpadach, nie ma obowiązku prowadzenia monitoringu wizyjnego.

Jakie parametry techniczne powinien spełniać monitoring odpadów?

Parametry urządzeń technicznych systemu kontroli muszą spełniać co najmniej wymagania normy PN-EN 62676-4: 2015-06 Systemy dozoru wizyjnego stosowane w zabezpieczeniach – Część 4: Wytyczne stosowania lub normy, którą przedmiotowa norma zostanie zastąpiona.

Do rejestracji obrazu musimy stosować się kamery stacjonarne typu dzień – noc dostrajające się automatycznie do panującego oświetlenia.

Podsumowanie

Prawidłowo prowadzony monitoring miejsc magazynowania odpadów jest nie tylko wymogiem prawnym, ale także narzędziem zapewniającym bezpieczeństwo środowiska i ochronę przed przestępstwami przeciwko środowisku. Wdrożenie odpowiednich systemów oraz przestrzeganie regulacji to klucz do skutecznego zarządzania odpadami.

Jeżeli potrzebujesz pomocy w zakresie obowiązków dotyczących gospodarowania odpadami, skontaktuj się z nami.

KONTAKT NASZA OFERTA

SOZOS
Biuro Realizacji Ochrony Środowiska
ul. Strzelecka 9
41-250 Czeladź
NIP: 6251609658

Tel. +48 728 296 041
E-mail: biuro@sozos.pl

© Copyright SOZOS