Home » zarządzanie odpadami
Kategorie
Gospodarowanie odpadami Przetwarzanie odpadów

Kiedy odpad staje się produktem – utrata statusu odpadu

Kiedy odpad staje się produktem – utrata statusu odpadu

Gdy po odpowiednim przetwarzaniu powstaje materiał o parametrach produktu, mamy do czynienia z utratą statusu odpadu. Od tego momentu stosujesz zasady właściwe dla produktów, a nie reżim odpadowy.

Jeśli szukasz wsparcia w ułożeniu procesu od strony prawnej i technicznej, sprawdź nasze usługi – doradztwo środowiskowe oraz artykuły na blogu Sozos.

Czym różni się odpad od produktu w praktyce

  • Odpady: BDO, zasady magazynowania/transportu odpadów, decyzje administracyjne.

  • Produkt: zwykła sprzedaż rynkowa, ale pełna odpowiedzialność za parametry i zgodność z przepisami produktowymi.

Kiedy warto dążyć do „wyjścia” z reżimu odpadów

Gdy wytwarzasz stabilny jakościowo materiał, na który jest realny popyt. Zwykle oznacza to niższe koszty obsługi odpadowej i dostęp do szerszego rynku.

Ustawa o odpadach – gdzie zaczyna się „koniec odpadu”

Art. 14 ustawy o odpadach działa dopiero po odzysku (w tym recyklingu): najpierw prowadzimy proces R (np. R3, R4, R5), a dopiero potem sprawdzamy, czy powstały materiał spełnia warunki utraty statusu odpadu. Jeżeli spełnia — przestaje być odpadem; jeśli nie — pozostaje odpadem.

Cztery filary art. 14: test, który trzeba zdać „łącznie”

1) Konkretny cel użycia

Materiał musi mieć z góry określone zastosowanie (np. produkt o zdefiniowanej specyfikacji).

2) Rynek lub popyt

Niezbędne są wiarygodne dowody rynkowe (umowy, zapytania, cenniki).

3) Wymagania techniczne i zgodność z prawem

Spełnienie norm i przepisów produktowych/chemicznych (np. REACH/CLP) właściwych dla planowanego użycia.

4) Brak negatywnego wpływu

Użycie nie może pogarszać stanu środowiska ani zagrażać zdrowiu.
Skutek następuje z mocy prawa (ex lege) w chwili spełnienia przesłanek, a do pierwszego użycia lub wprowadzenia do obrotu materiał wciąż musi utrzymywać zgodność; jeśli warunki przestaną być spełniane — staje się odpadem.

Kryteria szczegółowe utraty statusu odpadu

Jeśli dla danego strumienia istnieją kryteria określone w przepisach prawa Unii Europejskie (UE) lub rozporządzenie krajowe wydane w oparciu art. 14 ust. 1a ustawy odpadach, stosujemy je bezpośrednio (np. w zakresie destruktu asfaltowego). Zakres takiego rozporządzenia obejmuje m.in. rodzaje odpadów, dopuszczalne techniki, kryteria jakości, wymagania systemowe i oświadczenia o zgodności.


W orzeczeniu TSUE z 28.03.2019 r. (C-60/18) dopuszczono, aby państwo uzależniało utratę statusu odpadu od aktu ogólnego (gdy brak unijnych kryteriów) i wskazano, że posiadacz nie ma roszczenia o indywidualne „stwierdzenie EoW”.
Komentarz omawia też spór o „dwutorowość”: część autorów widzi dwa równoległe tryby (spełnienie warunków ogólnych albo wymagań UE), inni podkreślają pierwszeństwo rozporządzeń unijnych dla złomu, stłuczki szklanej i złomu miedzi. W praktyce to dodatkowy argument za precyzyjną dokumentacją i jasnym mapowaniem kryteriów na proces.

Jeżeli szczegółowe kryteria nie zostały określone w ww. przepisach prawa Unii Europejskie (UE) lub rozporządzeniach krajowych z art. 14 ust. 1a ustawy odpadach, szczegółowe kryteria utraty statutu odpadu określa się w zezwoleniu na przetwarzanie odpadów.

Przetwarzanie odpadów: jak „doprowadzić” do utraty statusu

Przetwarzanie odpadów (odzysk/unieszkodliwianie) trwa do chwili utraty statusu — do tego momentu działasz w reżimie odpadowym (ewidencja, warunki instalacyjne, magazynowanie/transport). Kluczem jest zaprojektowanie procesu tak, by wynik spełniał test art. 14 i ewentualne kryteria szczegółowe; rolą dokumentacji jest wykazanie jakości, zgodności produktowej oraz popytu.

Jeśli chcesz ułożyć procedury , sprawdź doradztwo środowiskowe Sozos i publikacje na naszym blogu.

Zezwolenie na przetwarzanie odpadów: do kiedy i po co

Dopóki materiał nie utraci statusu odpadu, wszystkie operacje są przetwarzaniem odpadów i co do zasady wymagają zezwolenia na przetwarzanie odpadów (często łącznie ze zbieraniem). W komentarzu akcentuje się, że przy braku unijnych/krajowych kryteriów szczegółowych zakres zezwolenia i parametry jakościowe procesu mają krytyczne znaczenie dla bezpiecznego wykazania utraty statusu. Po spełnieniu warunków — dopiero wtedy pierwsze użycie/wprowadzenie do obrotu jako produkt.

Potrzebujesz wsparcia przy decyzji lub jej zmianie? Skontaktuj się z nami.

Plan działania krok po kroku

Krok 1. Zaplanuj końcowy produkt i jego zastosowanie

Nazwij produkt, określ parametry i normy, których dotyczy. To Twoja mapa dla procesu, badań i dokumentów.

Krok 2. Zaplanuj przetwarzanie odpadów

Dobierz operacje (sortowanie, mycie, suszenie, kruszenie, granulacja) i ustaw punkty kontroli jakości. Przetwarzanie odpadów trwa do chwili spełnienia wszystkich warunków — wtedy następuje utrata statusu odpadu.

Krok 3. Rozpoznaj popyt: umowy, zapytania, cenniki

Zbierz namacalne dowody, że materiał znajdzie nabywcę. 

Krok 4. Wykonaj badania i potwierdź parametry

Użyj metod zgodnych z docelowymi normami. Zrób serię pilotażową i potwierdź jakość plus bezpieczeństwo środowiskowe.

Krok 5. Przygotuj dokumenty niezbędne dla produktu

Karta techniczna (parametry i tolerancje), deklaracja zgodności/oświadczenie producenta (jeśli właściwe), etykieta (nazwa, partia, kontakt), prosta instrukcja stosowania.

Krok 6. Przejdź z reżimu odpadów do reżimu produktowego

Jeśli materiał spełnia cztery warunki i masz kompletną dokumentację — następuje utrata statusu odpadu i możesz sprzedawać materiał jak produkt. W razie pytań — napisz do nas.

Przykłady zastosowań procedury utraty statusu odpadu

Kruszywa z gruzu budowlanego

Selekcja → kruszenie → odsiew → badania (np. uziarnienie, mrozoodporność) → deklaracja właściwości użytkowych i etykieta → sprzedaż do podbudów drogowych. Popyt: firmy drogowe, wykonawcy robót ziemnych. Więcej praktycznych wskazówek: blog Sozos.

Złom stali i aluminium

Sortowanie → oczyszczanie → klasyfikacja jakości → potwierdzony odbiorca (huta/odlewnia) → dokumenty jakości. Popyt stabilny; jakość i czystość mają kluczowe znaczenie.

Granulat tworzyw sztucznych

Mycie → suszenie → granulacja → badania (MFI, gęstość, zanieczyszczenia) → karta techniczna i deklaracja zgodności → sprzedaż do profili i folii technicznej (zwykle bez kontaktu z żywnością).

FAQ — najczęstsze pytania

Czy potrzebuję „decyzji” potwierdzającej, że mam już produkt?

Nie. Jeśli spełniasz cztery warunki (zastosowanie, popyt, wymagania, bezpieczeństwo) i masz to udokumentowane, utrata statusu odpadu następuje z mocy prawa. Organy mogą to weryfikować, więc dokumentacja musi być rzetelna.

Co, jeśli po czasie parametry spadną?

Jeśli materiał przestaje spełniać warunki, może znowu być traktowany jak odpad. Utrzymuj jakość do pierwszej sprzedaży/użycia i stosuj proste procedury reklamacyjne.

Czy bez badań da się przejść na produkt?

W praktyce — nie. Badania pod odpowiednie normy to podstawa. Same „oględziny” zazwyczaj nie wystarczą.

Czy muszę posiadać zezwolenia na przetwarzanie odpadów?

Zezwolenie na przetwarzanie odpadów nie decyduje o utracie statusu odpadu, ale decyduje o legalności takiego działania.

Innymi słowy, aby działać legalnie, potrzebujesz zezwolenia na przetwarzanie odpadów.

Jeżeli potrzebujesz pomocy w zakresie zezwolenia na przetwarzanie odpadów, skontaktuj się z nami.

Kategorie
BDO Opłata produktowa

BDO w Gastronomii – Obowiązki, Opłaty i Kluczowe Wymagania

Co to jest BDO i kogo dotyczy?

BDO, czyli Baza Danych o Produktach i Opakowaniach oraz o Gospodarce Odpadami, to system, który ma na celu monitorowanie przepływu odpadów w Polsce. Obowiązek rejestracji w BDO dotyczy m.in. firm gastronomicznych, które w swojej działalności generują odpady lub wprowadzają na rynek produkty w opakowaniach.

Restauracje, bary, kawiarnie i inne lokale gastronomiczne muszą zwrócić szczególną uwagę na swoją działalność w kontekście przepisów dotyczących BDO. Brak rejestracji lub niewłaściwe zarządzanie odpadami może skutkować wysokimi karami finansowymi.

Wytwarzanie odpadów w gastronomii

Branża gastronomiczna jest jednym z sektorów, w których powstaje znaczna ilość różnorodnych odpadów, takich jak:

  • odpady spożywcze – resztki jedzenia, przeterminowane produkty spożywcze,
  • opakowania – plastikowe, szklane i metalowe pojemniki po produktach spożywczych,
  • odpady komunalne – odpady zmieszane, papierowe, bioodpady.

Co do zasady, każdy przedsiębiorca działający w branży gastronomicznej powinien prowadzić ewidencję odpadów oraz przekazywać je odpowiednim podmiotom zajmującym się ich dalszym zagospodarowaniem.

Należy jednak zaznaczyć, że obowiązek prowadzenia ewidencji odpadów nie dotyczy wytwórców odpadów komunalnych (tj. odpadów z grupy 20 katalogu odpadów)

Opłata produktowa – kogo dotyczy?

Lokale gastronomiczne, które wprowadzają na rynek produkty w opakowaniach, mogą podlegać obowiązkowi uiszczania opłaty produktowej. Dotyczy to szczególnie restauracji oferujących posiłki na wynos, ponieważ korzystają one z jednorazowych opakowań.

Wysokość opłaty produktowej zależy od ilości wprowadzonych opakowań i ich rodzaju.

W celu uniknięcia tej opłaty, firma może spełnić obowiązek recyklingu odpadów opakowaniowych na odpowiednim poziomie bądź złożyć wniosek o udzielenie pomocy de minimis.

Sprawdź ustawę ⇒ §

Opłata recyklingowa – dla kogo ?

Przedsiębiorców działających w branży gastronomicznej obowiązywać może także opłata recyklingowa, której celem jest ograniczenie użycia plastikowych toreb na zakupy.

Każdy przedsiębiorca, który oferuje klientom torby z tworzyw sztucznych, ma obowiązek pobierania od nich opłaty, a następnie odprowadzania jej do właściwego urzędu skarbowego.

W gastronomii dotyczy to przede wszystkim lokali oferujących jedzenie na wynos, które oferują plastikowe torby do pakowania zamówień.

Opłaty recyklingowej nie pobiera się od nabywającego bardzo lekką torbę na zakupy z tworzywa sztucznego.

Opłata SUP – najnowszy obowiązek 

Opłata SUP dotyczy ona przedsiębiorców, którzy oferują opakowania jednorazowe wykonane z tworzywa sztucznego, takie jak:

  • kubki plastikowe,
  • pojemniki na żywność wykonane z tworzyw sztucznych.

Każdy właściciel lokalu gastronomicznego, który wykorzystuje tego rodzaju produkty, jest zobowiązany do informowania klientów o wpływie plastiku na środowisko oraz do pobierania opłaty SUP.

Wysokość opłaty jest uzależniona od rodzaju opakowania i jest pobierana od sztuki.

Pobranie opłaty SUP nie zwalnia z konieczności rozliczenia opłaty produktowej.

Rejestracja w BDO oraz kary za brak wpisu

Przedsiębiorcy, którzy prowadzą działalność bez wpisu w BDO, a są do tego zobowiązani, mogą zostać ukarani administracyjną karą pieniężną od 1 000 zł do 1 000 000 zł.

Informacje niezbędne do wykazania w systemie BDO obejmują miedzy innymi:

– wytwarzanie odpadów,

– wprowadzanie produktów w opakowaniach,

– ofertowanie plastikowych toreb na zakupy,

– oferowanie opakowań podlegających opłacie SUP.

Dodatkowo, brak prowadzenia ewidencji niezbędnych ewidencji, np. w zakresie opakowań, odpadów może skutkować karą w wysokości nawet 50 000 zł.

Podsumowanie

Dla przedsiębiorców z branży gastronomicznej kluczowe jest spełnienie obowiązków wynikających z systemu BDO.

Obejmuje to nie tylko rejestrację w bazie, ale również regularne raportowanie wytwarzanych odpadów i terminowe wnoszenie opłat (produktowej, recyklingowej oraz SUP).

Przestrzeganie przepisów pozwoli uniknąć wysokich kar i przyczyni się do ochrony środowiska.

Jeżeli potrzebujesz pomocy w zakresie BDO oraz opłat za opakowania, skontaktuj się z nami.

Kategorie
Gospodarowanie odpadami Przetwarzanie odpadów

Monitoring miejsc magazynowania odpadów

Monitoring miejsc magazynowania odpadów – najważniejsze informacje

Obowiązek prowadzenia monitoringu wizyjnego miejsc magazynowania odpadów

Od 5 marca 2019 roku wprowadzono obowiązek prowadzenia wizyjnego systemu kontroli miejsc magazynowania lub składowania odpadów, na mocy ustawy z 20 lipca 2018 roku o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw. Z kolei od 17 grudnia 2019 roku zaczęły obowiązywać szczegółowe wymagania wynikające z rozporządzenia Ministra Środowiska z 29 sierpnia 2019 roku.

Kogo dotyczy obowiązek prowadzenia monitoringu miejsc magazynowania odpadów?

Monitoringiem wizyjnym muszą zostać objęte miejsca magazynowania odpadów przez podmioty posiadające:
• zezwolenie na zbieranie odpadów,
• zezwolenie na przetwarzanie odpadów,
• pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające zbieranie lub przetwarzanie,
• pozwolenie zintegrowane obejmujące zbieranie lub przetwarzanie odpadów.

Wyjątek stanowi wstępne magazynowanie odpadów przez ich wytwórcę, które nie podlega obowiązkowi monitoringu.

Wymagania techniczne dla monitoringu miejsc magazynowania odpadów

Wizyjny system kontroli musi spełniać następujące warunki:
1. Całodobowy zapis obrazu – rejestrowany obraz powinien być przechowywany przez minimum miesiąc.
2. Identyfikacja osób – system powinien umożliwiać rozpoznanie osób przebywających w obszarze monitorowanym.
3. Zabezpieczenie danych – zapis obrazu musi być chroniony przed utratą, zniszczeniem lub nieautoryzowanym dostępem.
4. Przerwy techniczne – dopuszczalne są tylko w przypadkach konserwacji, przy zachowaniu odpowiednich procedur.

Ponadto system musi być zabezpieczony przed zanikiem zasilania, zapewniając podtrzymanie pracy przez co najmniej dwie godziny.

Obszar objęty monitoringiem

Monitoring powinien obejmować całą powierzchnię magazynowania lub składowania odpadów oraz:

  • drogi dojazdowe do 15 m od zewnętrznej krawędzi miejsca magazynowania,
  • pas zewnętrzny otaczający odpady o szerokości do 5 m (jeśli podmiot ma do niego prawo).

W przypadku magazynowania lub składowania odpadów na powierzchni powyżej 2 ha system kontroli zapewnia rejestrację obrazu obejmującą:

  • pas o minimalnej szerokości 15 m liczonych poziomo od krawędzi zewnętrznej magazynowanych lub składowanych odpadów;
  • drogi dojazdowe znajdujące się w miejscu magazynowania lub składowania odpadów, do odległości 15 m od krawędzi zewnętrznej magazynowanych lub składowanych odpadów;
  • pas zewnętrzny otaczający odpady o szerokości do 5 m (jeśli podmiot ma do niego prawo).

W przypadku magazynowania lub składowania odpadów w pomieszczeniu zamkniętym system kontroli zapewnia rejestrację obrazu obejmującą:

  • magazynowane lub składowane odpady do granicy ścian wewnętrznych tego pomieszczenia, bez pasa otaczającego magazynowane lub składowane odpady;
  • bramę wjazdową i wyjazdową do tego pomieszczenia.

W przypadku magazynowania lub składowania odpadów w zbiornikach, w tym w silosach, które nie są przystosowane do przebywania w nich ludzi, system kontroli zapewnia rejestrację obrazu obejmującą:

  • powierzchnię w promieniu 5 m od wlotu do zbiornika lub wylotu ze zbiornika, liczonych od wlotu do zbiornika lub wylotu ze zbiornika;
  • drogi dojazdowe znajdujące się w miejscu magazynowania lub składowania odpadów, do odległości 15 m od zbiornika.

Dostęp do monitoringu miejsc magazynowania odpadów przez WIOŚ

W przypadku magazynowania lub składowania następujących odpadów palnych:

  • paliwo alternatywne oraz odpady przeznaczone bezpośrednio do produkcji takiego paliwa,
  • papier oraz tektura,
  • tekstylia,
  • odpady wielkogabarytowe, z wyłączeniem odpadów metali,
  • tworzywa sztuczne, w tym folia, oraz opony i inne odpady z gumy,
  • drewno i odpady drewnopochodne,
  • odpady pochodzące z przetwarzania odpadów komunalnych, wyłączeniem odpadów pochodzących z termicznego przetwarzania odpadów,
  • odpady wielomateriałowe złożone z materiałów, o których mowa w pkt 2, 3, 5 lub 6

– posiadacz odpadów obowiązany do prowadzenia monitoringu miejsc magazynowania odpadów zapewnia wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska właściwemu ze względu na lokalizację miejsca magazynowania lub składowania odpadów dostępność obrazu z wizyjnego systemu kontroli tego miejsca w czasie rzeczywistym przez system teleinformatyczny.

Obraz z monitoringu musi być udostępniony uprawnionym organom, w tym Wojewódzkiemu Inspektorowi Ochrony Środowiska, w czasie rzeczywistym przez system teleinformatyczny. 

Inspektor może weryfikować poprawność działania systemu poprzez próbne logowanie.

Wojewódzki inspektor ochrony środowiska wykorzystuje dostęp do rejestrowanego obrazu w czasie rzeczywistym w przypadku:

  • prowadzonej kontroli
  • powzięcia uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa przeciwko środowisku albo wykroczenia.

Wyjątki od obowiązku prowadzenia monitoringu

Monitoringiem nie muszą być objęte odpady uznane za niepalne i niewchodzące w zakres odpadów niebezpiecznych, a także odpady wymienione w załączniku nr 2a do ustawy o odpadach.

Przedmiotowe odpady niepalne stanowią:

  1. odpady obojętne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 118 ustawy o odpadach;
  2. odpady spełniające kryteria dopuszczenia odpadów do składowania na składowisku odpadów obojętnych, określone w przepisach wydanych na podstawie art. 118 ustawy o odpadach;
  3. odpady budowlane i rozbiórkowe, z wyłączeniem odpadów drewna, odpadów tworzyw sztucznych, odpadów papieru i odpadów oklein;
  4. szkło;
  5. odpady zeszklone i z procesów zeszkliwiania;
  6. minerały (np. piasek i kamienie, kruszywo);
  7. gleba i ziemia, w tym urobek z pogłębiania;
  8. odpady metali;
  9. odpady fosfogipsów;
  10. odpady gipsów;
  11. żużle, popioły paleniskowe, pyły z kotłów, popioły lotne, w tym piaski ze złóż fluidalnych, mieszanki popiołowo-żużlowe;
  12. rdzenie i formy odlewnicze;
  13. odpady materiałów ceramicznych;
  14. odpady powstałe z materiałów ogniotrwałych;
  15. odpady spoiw mineralnych, w tym cementu, wapna i tynku;
  16. odpadowy siarczan żelazowy;
  17. osady z dekarbonizacji wody;
  18. odpady z fizykochemicznej obróbki kamienia wapiennego – z przesiewu i przepału kamienia wapiennego.

Sankcje za brak monitoringu.

Nieprzestrzeganie obowiązku monitoringu może skutkować sankcjami, w tym karą administracyjną w wysokości do 1 000 000 zł.

Czy awarię monitoringu miejsc magazynowania odpadów należy zgłosić do WIOŚ?

Przepisy nie nakładają obowiązku powiadomienia WIOŚ o awarii systemu.

Można jednak rozważyć wysłanie takiej informacji z podaniem przyczyn (np. pożar), podjętych działaniach i przewidywanym terminie naprawy.

Ustawodawca dopuszcza przerwy w rejestracji obrazu wyłącznie w celu przeprowadzenia prac konserwacyjnych systemu kontroli, nie dłuższe niż 48 godzin w roku kalendarzowym, pod warunkiem wcześniejszego poinformowania właściwego ze względu na lokalizację miejsca magazynowania lub składowania odpadów wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska z przynajmniej trzydniowym wyprzedzeniem.

Dla jakiego zakresu przedsiębiorca zobowiązany jest prowadzić monitoring miejsc magazynowania odpadów, jeżeli zbiera odpady palne oraz niepalne ?

Przedsiębiorca powinien prowadzić monitoring wizyjny dla miejsc magazynowania palnych.

Jeżeli  w tym samym zakładzie magazynowane są również odpady niepalne, brak jest konieczności objęcia ich monitoringiem.

Czy skup złomu powinien być wyposażony w system monitoringu?

Jeżeli skup złomu zbiera wyłącznie odpady niepalne, wymienione w załączniku nr 2a do ustawy o odpadach, nie ma obowiązku prowadzenia monitoringu wizyjnego.

Jakie parametry techniczne powinien spełniać monitoring odpadów?

Parametry urządzeń technicznych systemu kontroli muszą spełniać co najmniej wymagania normy PN-EN 62676-4: 2015-06 Systemy dozoru wizyjnego stosowane w zabezpieczeniach – Część 4: Wytyczne stosowania lub normy, którą przedmiotowa norma zostanie zastąpiona.

Do rejestracji obrazu musimy stosować się kamery stacjonarne typu dzień – noc dostrajające się automatycznie do panującego oświetlenia.

Podsumowanie

Prawidłowo prowadzony monitoring miejsc magazynowania odpadów jest nie tylko wymogiem prawnym, ale także narzędziem zapewniającym bezpieczeństwo środowiska i ochronę przed przestępstwami przeciwko środowisku. Wdrożenie odpowiednich systemów oraz przestrzeganie regulacji to klucz do skutecznego zarządzania odpadami.

Jeżeli potrzebujesz pomocy w zakresie obowiązków dotyczących gospodarowania odpadami, skontaktuj się z nami.

Kategorie
BDO Bez kategorii

Podstawowe zagadnienia bazy danych o odpadach

Obowiązki przedsiębiorców obejmujące system BDO regulują przepisy ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2023 r. poz. 1587 z późn. zm.).

Rejestr BDO (Baza Danych o Produktach i Opakowaniach oraz o Gospodarce Odpadami) stanowi kluczowy element systemu gospodarki odpadami w Polsce. BDO to centralna baza danych odpadowych, która umożliwia kontrolę nad krajową gospodarką odpadami oraz zapewnia elektroniczną realizację obowiązków rejestrowych, ewidencyjnych i sprawozdawczych w zakresie gospodarki odpadami.

Wpis do bazy jest niezbędny dla wielu przedsiębiorców, którzy w swojej działalności wytwarzają odpady lub zajmują się ich przetwarzaniem.

Wpisy dokonywane do rejestru (systemu BDO) można podzielić na dwa rodzaje:

    1. Wpisy z urzędu dokonywane przez marszałka województwa
    2. Wpisy na wniosek zainteresowanego podmiotu

ZAKRES OSÓB LUB INNYCH PODMIOTÓW, KTÓRE MUSZĄ ZŁOŻYĆ WNIOSEK O WPIS DO systemu BDO WYZNACZA ART. 50 USTAWY O ODPADACH, wraz z późniejszymi zmianami oraz odpowiednimi aktami wykonawczymi.

Wpisem na wniosek objęci są przedsiębiorcy realizujący szczegółowo wymienione działania prowadzone na podstawie ustawy o odpadach lub na podstawie sześciu innych ustaw dotyczących ochrony środowiska:

  1. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej,
  2. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji,
  3. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym,
  4. o bateriach i akumulatorach,
  5. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi,
  6. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Obowiązek wpisu do rejestru dotyczy także podmiotów wprowadzających produkty, które produkują lub importują opakowania, a także firm uczestniczących w transakcjach wewnątrzwspólnotowych w ramach BDO.

Uzyskanie wpisu do rejestru jest warunkiem legalności prowadzonej działalności objętej art. 50 ust. 1 ustawy o odpadach.

Od zasady wpisu na wniosek, ustawodawca wprowadził również wyjątek. Wyjątek dotyczy wprowadzających sprzęt elektryczny i elektroniczny poprzez autoryzowanego przedstawiciela wyznaczonego przez producenta spoza terytorium Unii Europejskiej. W takiej sytuacji, jeśli autoryzowany przedstawiciel producenta jest już wpisany do rejestru BDO, podmiot wprowadzający sprzęt nie musi rejestrować się samodzielnie (art. 25 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym). Autoryzowany przedstawiciel jest zobowiązany do zamieszczenia w rejestrze wykazu wprowadzających sprzęt, którzy przekazali mu informacje o masie wprowadzonego do obrotu sprzętu w danym oraz poprzednim roku kalendarzowym.

Wpisy „z urzędu” dotyczą podmiotów, które wcześniej nie uzyskały odpowiedniego wpisu do rejestru na wniosek. Są to podmioty, które uzyskały akt administracyjny w postaci:

1. pozwolenia:

  • zintegrowanego,
  • na wytwarzanie odpadów,

2. zezwolenia na:

  • zbieranie odpadów,
  • przetwarzanie odpadów,
  • prowadzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych,

3. koncesji na podziemne składowanie odpadów,

4. decyzji zatwierdzającej program gospodarowania odpadami wydobywczymi.

Podmioty wymienione w art. 50 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach muszą uzyskać wpis do rejestru BDO przed rozpoczęciem działalności w zakresie gospodarki odpadami.

Kiedy należy złożyć wniosek o wpis w systemie BDO?

Obowiązek rejestracji w BDO dotyczy zarówno przedsiębiorców zajmujących się odpadami komunalnymi, jak i podmiotów, które je wytwarzają w ramach prowadzonej działalności.

Zgodnie z ustawą o odpadach, przed rozpoczęciem działalności objętej koniecznością wpisu, podmiot jest obowiązany uzyskać wpis do rejestru – to uzyskanie numeru rejestrowego, nie samo złożenie wniosku, warunkuje legalność prowadzenia działalności.

Wniosek o wpis do rejestru należy złożyć za pośrednictwem systemu teleinformatycznego BDO, logując się poprzez indywidualne konto użytkownika.

Po rejestracji przedsiębiorca otrzymuje numer rejestrowy, który jest używany w dalszej ewidencji i sprawozdawczości. Numer rejestrowy powinien być umieszczany na dokumentach sporządzanych w związku z prowadzoną działalnością, w tym na fakturach czy innych dokumentach i wszelkich danych odpadowych.

Zgodnie z przepisami ustawy o odpadach, działalność objętą koniecznością wpisu może prowadzić wyłącznie podmiot wpisany do rejestru. Dotyczy to również prowadzenia ewidencji odpadów oraz wypełniania kart przekazania odpadów.

Niezłożenie wniosku o wpis do rejestru BDO lub prowadzenie działalności bez uzyskania wpisu zagrożone jest sankcjami administracyjnymi, w tym grzywną administracyjną lub karą ograniczenia wolności, zgodnie z przepisami ustawy o odpadach. Dotyczy to także niewywiązywania się z obowiązku sprawozdawczego czy ewidencyjnego.

Zwolnienia z obowiązku wpisu

Z obowiązku wpisu do rejestru BDO zwolnione są podmioty, które wytwarzają wyłącznie odpady wymienione w tzw. limicie ilościowym odpadów dla działalności nierejestrowanej. Zwolnienie dotyczy mikroprzedsiębiorców i niektórych rodzajów działalności niewytwarzających znacznej ilości odpadów, o ile nie podlegają innym przepisom wymuszającym rejestrację (szczegółowe limity określa rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska).

Ile trwa wpisanie firmy do systemu BDO?

Marszałek województwa dokonuje wpisu do rejestru na wniosek zainteresowanego podmiotu, po stwierdzeniu, że wniosek nie zawiera braków formalnych, niezwłocznie, jednak nie później niż w terminie 30 dni od dnia otrzymania wniosku.

Proces uzyskania wpisu do rejestru BDO przebiega wyłącznie elektronicznie, z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego BDO, co znacząco usprawnia całą procedurę.

Warto tutaj dodać, że dla każdego wytwórcy odpadów, który podlega obowiązkowi prowadzenia ewidencji odpadów, rejestr BDO stanowi kluczowe narzędzie w zakresie gospodarki odpadami oraz gromadzenia informacji na ten temat. Od 1 stycznia 2020 roku system działa w pełni elektronicznie, co usprawnia procesy związane z ewidencją i sprawozdawczością w obszarze ochrony środowiska.

BDO w zakresie ewidencji umożliwia zgłaszanie wszystkich rodzajów odpadów, również tych powstających w ilościach większych niż dopuszczalne limity dla działalności nierejestrowanej.

Ile kosztuje wpis do systemu BDO ?

Co do zasady, wpis do systemu BDO jest bezpłatny.

Istnieje jednak grupa podmiotów, zobowiązanych do wniesienia opłaty rejestrowej, a następnie do wnoszenia opłat rocznych.

Opłaty ponoszą:

1) wprowadzający sprzęt i autoryzowanych przedstawicieli,

2) wprowadzający baterie lub akumulatory,

3) wprowadzający pojazdy,

4) producenci, importerzy i wewnątrzwspólnotowi nabywcy opakowań,

5) wprowadzający na terytorium kraju produkty w opakowaniach,

6) wprowadzający na terytorium kraju opony,

7) wprowadzający na terytorium kraju oleje smarowe.

Wysokość opłaty rejestrowej oraz rocznej określa Rozporządzenie Ministra Klimatu z dnia 23 grudnia 2019 r. w sprawie stawek opłat produktowych oraz rejestrowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2531). Opłata roczna powinna być wniesiona do końca lutego każdego roku, pod rygorem wykreślenia z rejestru BDO.

Opłaty rejestrowej nie uiszcza przedsiębiorca wpisany do rejestru EMAS, który składając wniosek o wpis do rejestru przedłoży informację potwierdzającą dobrowolny udział w systemie EMAS.

Wysokość opłaty rejestrowej oraz rocznej wynosi:

– dla mikroprzedsiębiorców – 200zł,

– dla pozostałych przedsiębiorców – 800zł.

Kiedy należy zmienić lub zaktualizować wpis w systemie BDO ?

Podmiot wpisany do rejestru jest obowiązany do złożenia marszałkowi województwa wniosku o zmianę wpisu w rejestrze przy użyciu aktualizacyjnego formularza elektronicznego w przypadku zmiany:

1) informacji zawartych w rejestrze,

2) zakresu prowadzonej działalności wymagającej wpisu do rejestru

– w terminie 30 dni od dnia, w którym nastąpiła zmiana.

Zmiany w systemie BDO należy zgłaszać niezwłocznie również w przypadku rozszerzenia działalności w zakresie zbierania odpadów lub zmiany danych kontaktowych wskazanych podczas rejestracji w rejestrze BDO.

Kiedy złożyć wniosek o wykreślenie z systemu BDO ?

W przypadku trwałego zaprzestania wykonywania działalności wymagającej wpisu do rejestru podmiot jest obowiązany, w terminie 14 dni od dnia trwałego zaprzestania wykonywania tej działalności, do złożenia marszałkowi województwa wniosku o wykreślenie z rejestru przy użyciu formularza elektronicznego.